Canadian Whisky News ~ “Canadian Whisky Awards Banquet, Taxes, and My Book Tour” – Canadian Whisky News

CW1CW2

Mark Your Calendars

8th Annual 

Canadian Whisky Awards Banquet

Thursday, January 18, 2018

Hotel Grand Pacific

Victoria, British Columbia

CW8

It’s that time of year again. Join your hosts, Heather Leary and I in Victoria B.C. to celebrate the best Canadian whiskies in the world. We would love to have you with us as we announce the top winning whiskies of the year. Tickets for the gala banquet and awards presentation may be purchased for $65 from James Burrough at the Hotel Grand Pacific. Your ticket includes music, entertainment, a gala awards ceremony and a full hot and cold buffet.

Reach James by e-mail at

jburrough@hotelgrandpacific.com

The Canadian Whisky Awards help keep the world talking about the very best Canadian whiskies.

Winners will be announced at the ceremony and through major press across Canada and the U.S.

We hope to see you in Victoria.

CW3

CTV Montreal’s Mutsumi Takahashi talks Canadian whisky.

Warm Welcome for Canadian Whisky

Second edition 

A whirlwind tour from Montreal to Vancouver to promote the second edition of Canadian whisky: The New Portable Expert made no fewer than 44 stops. Strong attendance at tastings, dinners, media events, a non-fiction literature festival, book stores and book signings confirm what we already know: Canadian whisky is having its moment.

Massive thanks to the whisky brands that made sure we had plenty to pour and talk about at each stop, to all who came out to chat and sip, and to Penguin Random House for ensuring every detail was taken care of.

CW4

Redblacks star Henry Burris quarterbacks a CTV session about Canadian whisky.

Escalator Tax Encourages Bootlegging

CW5

 

Anecdotal evidence suggests moonshine is making a a comeback in Canada. And it’s not the fun and often tasty white spirit some of Canada’s microdistillers are bottling to help keep the cashflow positive.

My experiences this year point to more and more off-the-grid distillers converting potatoes, apples, even deer feed into alcohol which they share with friends and sell surreptitiously. It’s profitable, and becoming more so as taxes drive the price of legally made spirits ever higher.

In my travels across Canada this fall I have been offered boot-leg spirit in four provinces. Occasional encounters in the past have become a deluge this year.

While I agree that as a luxury, alcoholic beverages should contribute more to the treasury than necessities, research shows that alcohol consumption is not “elastic.” As prices go up, consumption does not decrease, people just seek less expensive alcohol.

This unintended outcome is something legislators should keep in mind when determining how much to tax alcohol. Declining legal sales should not warm the hearts of health authorities or anti-alcohol advocates. They just as likely mean that more people are turning to illegal and unregulated sources. This not only reduces tax revenues, but puts people’s health at risk.

Automatic tax increases are not like automatic pay raises. At some point people are going to find ways to stop paying them.

CW6

Strong range of fall releases

Canadian whisky has been attracting a lot of notice this year with Canada 150 special releases. While the scrumptiously flavourful Canadian Club 40 year old and the Northern Border Collection Rare Releases got most of the attention, there have been some stellar new whiskies from other producers as well.

Forty Creek Heritage, the latest in Forty Creek’s tradition of special fall releases is a dazzling throwback to the long-lost and much-lamented Forty Creek Three Grain. It’s rich silky texture brings a broad and carefully balanced range of fruits, flowers, nuts grains and barrel notes to the long and lusty palate. A must have.

For Crown Royal lovers in Ontario (and collectors around the globe) the world’s best selling Canadian whisky has a special new bottling called Blender’s Select. Well worth a trip to the LCBO, or of you live outside the province, a road trip.

Sour mash just leaps out of the bottle when you open another Ontario exclusive – Collingwood Double Barreled. Breaking the Canadian whisky mould, Double Barreled is made using a typical bourbon mash bill, with all the grains blended and then fermented together. It takes Canadian whisky flavours in a welcome new direction.  Highly recommended.

Wiser’s brilliant master blender, Dr. Don Livermore continues to stand Canadian whisky on its ear with his latest, Wiser’s 15. According to Dr. Don, this whisky reminds him of Wiser’s Deluxe 10 year old, another whisky we’ve long wanted to see revived. Good work, Doc!

And Canada’s microdistillers have joined the ranks of noteworthy new releases with Lohin McKinnon’s Wine Barrel Finished Single Malt, distilled and matured in Vancouver. Add to this Shelter Point Double Barreled Single Malt whisky and it has been a fall of spectacular new Canadian whiskies.

CW7

And speaking of whisky books…

The updated Canadian Whisky: The New Portable Expert is now in stores and with on-line sellers. This new, updated edition includes a visitor’s map showing every whisky distillery in Canada (over 40  of them!), over 100 new tasting notes with a birdwatchers’ checklist so you can tick them off as you sample them, coverage of Canada’s burgeoning microdistillery sector, new chapters on whisky flavours and how to taste them, and numerous updates throughout.

Article source: http://www.whiskyintelligence.com/2017/12/canadian-whisky-news-canadian-whisky-awards-banquet-taxes-and-my-book-tour-canadian-whisky-news/

DIAGEO SECURES 5 MILLION PLEDGES NEVER TO DRINK AND DRIVE AND ANNOUNCES 50 MILLION PLEDGES AS NEW TARGET TO TACKLE DRINKING AND DRIVING

Join The Pact - London, Palace of Westminster

DIAGEO SECURES 5 MILLION PLEDGES NEVER TO DRINK AND DRIVE AND ANNOUNCES 50 MILLION PLEDGES AS NEW TARGET TO TACKLE DRINKING AND DRIVING 

14 December 2017: Diageo has secured over 5 million pledges never to drink and drive through its global programme Johnnie Walker #JoinThePact, beating its target a year ahead of its goal. Diageo also announces a tenfold increase in its next target, aiming to secure 50 million pledges by 2025 – with 2 million pledges already secured towards this goal thanks to recent activity in India.                                                             

Over 7 million adults have now signed the declaration never to drink and drive, which is supported by Johnnie Walker’s sponsorship of Formula 1 partnerships and fronted by former and current F1 drivers including Mika Häkkinen, Stoffel Vandoorne and Fernando Alonso.

Diageo started the #JoinThePact campaign in 2008 as part of its efforts to tackle drink driving around the world. The target of 5 million pledges has been reached early thanks to a global effort to secure pledges, with the #JoinThePact campaign already activated in over forty countries across five continents. From the heights of Nepal to the streets of Sao Paulo, the campaign has travelled the world raising awareness among consumers and encouraging millions to make a commitment never to drink and drive.

Mika Häkkinen, Johnnie Walker’s Global Responsible Drinking Ambassador, will visit London this week to celebrate reaching the target and kick off a festive push for pledges in the UK, including visiting the Houses of Parliament today to encourage MPs to sign up. Over the Christmas period, Diageo GB is partnering with Ei Group, a leading UK pub company, to encourage customers to make a pledge to never drink and drive and provide safe rides home over the festive period*. The activity is timed to support the Department for Transport’s annual THINK! road safety campaign.

Charles Ireland, General Manager, Diageo Great Britain, Ireland and France, said: “This is a busy time of year for our business and for the pubs that we work with across the country – however responsibility remains our number one priority. Our partnership with Ei Group will ensure the message to never drink and drive is seen by people as they are celebrating, and potentially deciding how to get home. We’re proud of our track record in tackling drink driving in the UK and around the world, but we are not complacent and are determined to do more.”

Paul Harbottle, Commercial Director, Ei Group, said: “We are dedicated to taking care of customers through responsible retailing and playing a positive role in the many communities where our publicans operate. Giving people a positive action they can take, like making a pledge never to drink and drive through #JoinThePact in return for a safe ride home, is a great way to engage people on an important issue like drink driving at this time of year. We’re delighted to be partnering with Diageo to share this important message.”

Earlier this month, #JoinThePact was launched in India, with activity taking place in Mumbai and Delhi. The Caparo T1, a two-seater supercar with Johnnie Walker responsible drinking branding, was driven by Mika Häkkinen in the streets of Delhi, to raise awareness for the campaign and promote responsible drinking – engaging the public, media and fans alike.

In Mexico, a #JoinThePact TV commercial was launched in October this year – the first time a branded responsible drinking advertisement has run on national television in the country. The Johnnie Walker film ‘Glass Car’, featuring Fernando Alonso, aired nationwide and throughout the Mexican Grand Prix.

Mika Häkkinen said: “It’s truly incredible that we have reached our target over a year early. I have been working on this campaign from the very beginning and it’s fantastic to see how we have reached people around the world, and I believe as a result made our roads safer. This is not the end, this job continues and we push forward to collect more pledges to never drink and drive and take #JoinThePact to new parts of the world.”

Carolyn Panzer, Director of Alcohol in Society at Diageo, commented: “Our ambitious new target of collecting 50 million pledges never to drink and drive through #JoinThePact shows our tireless determination to make progress on reducing drinking and driving. We believe that a single death caused by drinking and driving is one too many and each one can be prevented.”

Diageo has a long history of working to reduce alcohol-related fatalities and crashes and supports numerous drink drive prevention programmes around the world. These range from supporting high visibility enforcement through random breath tests to funding safe rides and free public transportation, and supporting laws to establish maximum blood alcohol concentration levels in countries where none exist.

In 2016, Diageo and the United Nations Institute for Training and Research (UNITAR) signed a two-year partnership agreement to collaborate on the Sustainable Development goal of halving road traffic deaths. Together they have committed to reach approximately 6,000 government officials, young people, and other relevant stakeholders, through training workshops to improve road safety.

JW_public signing the wall

Notes 

*terms and conditions apply

About Diageo

Diageo is a global leader in beverage alcohol with an outstanding collection of brands including Johnnie Walker, Crown Royal, JεB, Buchanan’s and Windsor whiskies, Smirnoff, Cîroc and Ketel One vodkas, Captain Morgan, Baileys, Don Julio, Tanqueray and Guinness.

Diageo is a global company, and our products are sold in more than 180 countries around the world. The company is listed on both the London Stock Exchange (DGE) and the New York Stock Exchange (DEO). For more information about Diageo, our people, our brands, and performance, visit us at www.diageo.com. Visit Diageo’s global responsible drinking resource, www.DRINKiQ.com, for information, initiatives, and ways to share best practice.

Celebrating life, every day, everywhere.

About Ei Group plc

Ei Group plc is the UK’s leading pub company, with over 4,600 pubs across England and Wales. Founded in 1991, Ei Group plc’s purpose is to use its scale and expertise to help great pubs prosper at the heart of local communities.

We have a proud heritage in leased and tenanted pubs which is being strengthened by a flexible new strategy. The reinvigoration of the leased and tenanted estate will go hand in hand with the rollout of enhanced managed and commercial divisions to ensure that each Ei Group plc will continue to thrive at the heart of its local community. We are embracing change to help our Publicans run great British pubs and deliver shared success for all those associated with Ei Group plc.

Article source: http://www.whiskyintelligence.com/2017/12/diageo-secures-5-million-pledges-never-to-drink-and-drive-and-announces-50-million-pledges-as-new-target-to-tackle-drinking-and-driving/

Bowmore 17 Year Old 1999 Warehousemen’s Selection

Macallan Tasting – PROOF 06/12

EventsGeplaatst door Mark Dermul di, december 12, 2017 07:20:13

De Sint is in het
land heeft meegebracht: Macallan!

Of zoiets.

Woensdag 6 december
zakte ik – met met trouwe metgezellen Niek Ilse – af naar PROOF in Gent
voor een tasting van deze erg populaire Speyside Distillery.

Jarenlang stond ze
bekend om haar geweldige whisky’s die steeds 100% op sherryvaten rijpte – iets
waar de distilleerderij mee dweepte, wat een verklaring is voor het feit dat
haar reputatie ongewild een flinke deuk kreeg toen ze in 2004 op de proppen
kwam met haar Fine Oak reeks.

De distilleerderij
werd opgericht in 1824 als de Echlies Distillery onder leiding van Alexander
Reid. Pas in 1980 werd ze omgedoopt tot Macallan. Roderick Kemp stond aan het
roer tot 1994, toen de distilleerderij werd overgenomen door Suntory. Maar
sinds 1999 behoort ze toe aan de Edrington Group (die we ook kennen van Highland
Park, natuurlijk), die op haar beurt in de spirits portefeuille zit van…
tromgeroffel – Coca Cola. De ambassadeur maakte er een zeer gesmaakt grapje
over en het ijs was gebroken (goh, whisky, cola en ijs in één paragraaf, je
moet maar durven…).

Vanavond stonden er
zes Macallan op het menu met Wood Management als thema.

Macallan
12 Year Old Fine Oak, 40%

Deze 12-jarige Fine
Oak is een leuk aperitief, niet al te veeleisend, fris en fruitig met wat
sherrytoetsen (banaan) op de neus. Hij is best vettig in de mond, maar wel
licht drogend op citrus en kruiden (vooral in de finish zet die kruidigheid
zich stevig door). De samenstelling zou vandaag zo’n 80% bourbon zijn, 20%
sherry. Pakweg 80 EUR.

Macallan
12 Year Old Double Cask, 40%

Deze Double Cask,
eveneens 12 jaar, zal de nieuwe standaard worden bij Macallan. Hij is 100%
sherrygerijpt, waarvan 50% op Europese eik en 50% op Amerikaanse eik. Bij de
eerste snuif had ik hars en cacao, iets van appelsien en noten, maar helaas ook
een toefje fietsband. Gelukkig trok dat laatste betrekkelijk snel weg. Hoe
langer je hem laat staan, hoe beter hij wordt. In de mond is hij rijk en rond,
met een drogend effect. Op de finish kreeg ik nog kaneel en nootmuskaat.
Lekker! Zo’n 77 EUR.

Macallan 12 Year Old Sherry Matured, 40%

De derde 12-jarige in
deze vergelijking is de ‘klassieke’ Macallan, gerijpt op Europese sherryvaten.
Een erg populaire ‘old school’ Macallan, maar naar mijn (on)bescheiden mening
is de Double Cask iets lekkerder. Deze heeft natuurlijk de zeer uitgesproken
smaak die we kennen van Macallan. Donker droog fruit (rozijnen) en chocolade,
terwijl hij op de tong tintelt van de kruidigheid, ondanks zijn donkerzoete
fruitigheid. De afdronk is wel erg droog.

Na een korte pauze
was het tijd voor de speciallekes.

Macallan Edition No. 3, 48.3%

Voor deze derde
‘edition’ werkte Bob Dalgarno samen met parfumier Roja Dove. Het resultaat is
een heerlijk delicate Macallan op de neus met boter, vanille, mokatine en
appelsien. Des te groter was dat ook de verrassing (en het plezier) wanneer
deze op smaak een absolute bom blijkt te zijn met donker fruit, grapefruit,
peperkoek en een heerlijke kruidigheid die je mond helemaal warm maakt. De
afdronk was bij de langste die ik vanavond mocht ervaren. Hij werd samengesteld
uit sherry butts en sherry puncheons (93%) en afgewerkt met 7% bourbongerijpte
Macallan. Voor 105 EUR haal je een erg mooie Macallan in huis. Wat mij betreft
de winnaar van de avond.

Macallan Sienna, 43%

In 2013 schoot
Macallan zich – marketing wise
opnieuw in de eigen voet door haar flessen met leeftijdsaanduiding te gaan
vervangen door de zogenaamde 1824 Series, waarbij leeftijd niet langer
belangrijk was, maar de distilleerderij zich ging concentreren op het hout, de
smaak en de kleur. De reeks bestaat uit de Gold, Amber, Sienna en Ruby (die
ondertussen al niet meer wordt gemaakt). Op de neus had ik orangettes,
sinaasappelsap en iets van netels. Op smaak vertaalde zich dat in Granny Smith
appels, appelsienzeste en kruiden terwijl de middellange finish naast vanille
opnieuw vooral appelsienen bood. Hij werd samengesteld uit 100% first fill
oloroso sherryvaten, waarvan het overgrote deel op Europese eik. Kostprijs is
115 EUR (ik kocht mijn fles 4 jaar geleden nog voor 75 EUR, maar dat is een
ander verhaal). Ik moet bekennen dat ik hem mooi vind, maar zeker niet top.

Macallan Rare Cask, 43%

Dit was het
luxebeestje van vanavond (bekijk die verpakking!), dus de verwachtingen waren
erg hoog gespannen. Dit was de enige uit de reeks die ik nog niet had geproefd
en dus eigenlijk de belangrijkste reden om af te zakken naar deze tasting. Hij
werd samengesteld uit niet minder dan 16 verschillende vattypes, allemaal
sherry, waarvan de meeste first fill. Het resulteerde in een mooie – weliswaar
zachte – neus van gedroogd fruit, inclusief wat rood fruit, vanille, vijgen en
donkere honing. Op smaak is hij zacht en zoet, maar ik vond hem een beetje te
licht van body. Ook de finish was teleurstellend kort. Nu, begrijp me niet
verkeerd, dit was wel degelijk een lekkere Macallan, maar niet 275 EUR lekker…

Ik moet zeggen dat ik
het een bijzonder leuke tasting vond, maar dat lag niet alleen aan de whisky,
maar vooral aan het gezelschap. Het was een van de meest geanimeerde tastings,
alvast. Er werd flink gediscussieerd, gegrapt en geproefd. Zeer interactieve
boel, wat het wel erg interessant maakt.

De Macallan Edition
No 3 mocht meer naar huis.

May
the Malt be with you!

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3908

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=3913

Bowmore 17 Year Old 1999 Warehousemen’s Selection

Macallan Tasting – PROOF 06/12

EventsGeplaatst door Mark Dermul di, december 12, 2017 07:20:13

De Sint is in het
land heeft meegebracht: Macallan!

Of zoiets.

Woensdag 6 december
zakte ik – met met trouwe metgezellen Niek Ilse – af naar PROOF in Gent
voor een tasting van deze erg populaire Speyside Distillery.

Jarenlang stond ze
bekend om haar geweldige whisky’s die steeds 100% op sherryvaten rijpte – iets
waar de distilleerderij mee dweepte, wat een verklaring is voor het feit dat
haar reputatie ongewild een flinke deuk kreeg toen ze in 2004 op de proppen
kwam met haar Fine Oak reeks.

De distilleerderij
werd opgericht in 1824 als de Echlies Distillery onder leiding van Alexander
Reid. Pas in 1980 werd ze omgedoopt tot Macallan. Roderick Kemp stond aan het
roer tot 1994, toen de distilleerderij werd overgenomen door Suntory. Maar
sinds 1999 behoort ze toe aan de Edrington Group (die we ook kennen van Highland
Park, natuurlijk), die op haar beurt in de spirits portefeuille zit van…
tromgeroffel – Coca Cola. De ambassadeur maakte er een zeer gesmaakt grapje
over en het ijs was gebroken (goh, whisky, cola en ijs in één paragraaf, je
moet maar durven…).

Vanavond stonden er
zes Macallan op het menu met Wood Management als thema.

Macallan
12 Year Old Fine Oak, 40%

Deze 12-jarige Fine
Oak is een leuk aperitief, niet al te veeleisend, fris en fruitig met wat
sherrytoetsen (banaan) op de neus. Hij is best vettig in de mond, maar wel
licht drogend op citrus en kruiden (vooral in de finish zet die kruidigheid
zich stevig door). De samenstelling zou vandaag zo’n 80% bourbon zijn, 20%
sherry. Pakweg 80 EUR.

Macallan
12 Year Old Double Cask, 40%

Deze Double Cask,
eveneens 12 jaar, zal de nieuwe standaard worden bij Macallan. Hij is 100%
sherrygerijpt, waarvan 50% op Europese eik en 50% op Amerikaanse eik. Bij de
eerste snuif had ik hars en cacao, iets van appelsien en noten, maar helaas ook
een toefje fietsband. Gelukkig trok dat laatste betrekkelijk snel weg. Hoe
langer je hem laat staan, hoe beter hij wordt. In de mond is hij rijk en rond,
met een drogend effect. Op de finish kreeg ik nog kaneel en nootmuskaat.
Lekker! Zo’n 77 EUR.

Macallan 12 Year Old Sherry Matured, 40%

De derde 12-jarige in
deze vergelijking is de ‘klassieke’ Macallan, gerijpt op Europese sherryvaten.
Een erg populaire ‘old school’ Macallan, maar naar mijn (on)bescheiden mening
is de Double Cask iets lekkerder. Deze heeft natuurlijk de zeer uitgesproken
smaak die we kennen van Macallan. Donker droog fruit (rozijnen) en chocolade,
terwijl hij op de tong tintelt van de kruidigheid, ondanks zijn donkerzoete
fruitigheid. De afdronk is wel erg droog.

Na een korte pauze
was het tijd voor de speciallekes.

Macallan Edition No. 3, 48.3%

Voor deze derde
‘edition’ werkte Bob Dalgarno samen met parfumier Roja Dove. Het resultaat is
een heerlijk delicate Macallan op de neus met boter, vanille, mokatine en
appelsien. Des te groter was dat ook de verrassing (en het plezier) wanneer
deze op smaak een absolute bom blijkt te zijn met donker fruit, grapefruit,
peperkoek en een heerlijke kruidigheid die je mond helemaal warm maakt. De
afdronk was bij de langste die ik vanavond mocht ervaren. Hij werd samengesteld
uit sherry butts en sherry puncheons (93%) en afgewerkt met 7% bourbongerijpte
Macallan. Voor 105 EUR haal je een erg mooie Macallan in huis. Wat mij betreft
de winnaar van de avond.

Macallan Sienna, 43%

In 2013 schoot
Macallan zich – marketing wise
opnieuw in de eigen voet door haar flessen met leeftijdsaanduiding te gaan
vervangen door de zogenaamde 1824 Series, waarbij leeftijd niet langer
belangrijk was, maar de distilleerderij zich ging concentreren op het hout, de
smaak en de kleur. De reeks bestaat uit de Gold, Amber, Sienna en Ruby (die
ondertussen al niet meer wordt gemaakt). Op de neus had ik orangettes,
sinaasappelsap en iets van netels. Op smaak vertaalde zich dat in Granny Smith
appels, appelsienzeste en kruiden terwijl de middellange finish naast vanille
opnieuw vooral appelsienen bood. Hij werd samengesteld uit 100% first fill
oloroso sherryvaten, waarvan het overgrote deel op Europese eik. Kostprijs is
115 EUR (ik kocht mijn fles 4 jaar geleden nog voor 75 EUR, maar dat is een
ander verhaal). Ik moet bekennen dat ik hem mooi vind, maar zeker niet top.

Macallan Rare Cask, 43%

Dit was het
luxebeestje van vanavond (bekijk die verpakking!), dus de verwachtingen waren
erg hoog gespannen. Dit was de enige uit de reeks die ik nog niet had geproefd
en dus eigenlijk de belangrijkste reden om af te zakken naar deze tasting. Hij
werd samengesteld uit niet minder dan 16 verschillende vattypes, allemaal
sherry, waarvan de meeste first fill. Het resulteerde in een mooie – weliswaar
zachte – neus van gedroogd fruit, inclusief wat rood fruit, vanille, vijgen en
donkere honing. Op smaak is hij zacht en zoet, maar ik vond hem een beetje te
licht van body. Ook de finish was teleurstellend kort. Nu, begrijp me niet
verkeerd, dit was wel degelijk een lekkere Macallan, maar niet 275 EUR lekker…

Ik moet zeggen dat ik
het een bijzonder leuke tasting vond, maar dat lag niet alleen aan de whisky,
maar vooral aan het gezelschap. Het was een van de meest geanimeerde tastings,
alvast. Er werd flink gediscussieerd, gegrapt en geproefd. Zeer interactieve
boel, wat het wel erg interessant maakt.

De Macallan Edition
No 3 mocht meer naar huis.

May
the Malt be with you!

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3908

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=3913

Bowmore No. 1

Macallan Tasting – PROOF 06/12

EventsGeplaatst door Mark Dermul di, december 12, 2017 07:20:13

De Sint is in het
land heeft meegebracht: Macallan!

Of zoiets.

Woensdag 6 december
zakte ik – met met trouwe metgezellen Niek Ilse – af naar PROOF in Gent
voor een tasting van deze erg populaire Speyside Distillery.

Jarenlang stond ze
bekend om haar geweldige whisky’s die steeds 100% op sherryvaten rijpte – iets
waar de distilleerderij mee dweepte, wat een verklaring is voor het feit dat
haar reputatie ongewild een flinke deuk kreeg toen ze in 2004 op de proppen
kwam met haar Fine Oak reeks.

De distilleerderij
werd opgericht in 1824 als de Echlies Distillery onder leiding van Alexander
Reid. Pas in 1980 werd ze omgedoopt tot Macallan. Roderick Kemp stond aan het
roer tot 1994, toen de distilleerderij werd overgenomen door Suntory. Maar
sinds 1999 behoort ze toe aan de Edrington Group (die we ook kennen van Highland
Park, natuurlijk), die op haar beurt in de spirits portefeuille zit van…
tromgeroffel – Coca Cola. De ambassadeur maakte er een zeer gesmaakt grapje
over en het ijs was gebroken (goh, whisky, cola en ijs in één paragraaf, je
moet maar durven…).

Vanavond stonden er
zes Macallan op het menu met Wood Management als thema.

Macallan
12 Year Old Fine Oak, 40%

Deze 12-jarige Fine
Oak is een leuk aperitief, niet al te veeleisend, fris en fruitig met wat
sherrytoetsen (banaan) op de neus. Hij is best vettig in de mond, maar wel
licht drogend op citrus en kruiden (vooral in de finish zet die kruidigheid
zich stevig door). De samenstelling zou vandaag zo’n 80% bourbon zijn, 20%
sherry. Pakweg 80 EUR.

Macallan
12 Year Old Double Cask, 40%

Deze Double Cask,
eveneens 12 jaar, zal de nieuwe standaard worden bij Macallan. Hij is 100%
sherrygerijpt, waarvan 50% op Europese eik en 50% op Amerikaanse eik. Bij de
eerste snuif had ik hars en cacao, iets van appelsien en noten, maar helaas ook
een toefje fietsband. Gelukkig trok dat laatste betrekkelijk snel weg. Hoe
langer je hem laat staan, hoe beter hij wordt. In de mond is hij rijk en rond,
met een drogend effect. Op de finish kreeg ik nog kaneel en nootmuskaat.
Lekker! Zo’n 77 EUR.

Macallan 12 Year Old Sherry Matured, 40%

De derde 12-jarige in
deze vergelijking is de ‘klassieke’ Macallan, gerijpt op Europese sherryvaten.
Een erg populaire ‘old school’ Macallan, maar naar mijn (on)bescheiden mening
is de Double Cask iets lekkerder. Deze heeft natuurlijk de zeer uitgesproken
smaak die we kennen van Macallan. Donker droog fruit (rozijnen) en chocolade,
terwijl hij op de tong tintelt van de kruidigheid, ondanks zijn donkerzoete
fruitigheid. De afdronk is wel erg droog.

Na een korte pauze
was het tijd voor de speciallekes.

Macallan Edition No. 3, 48.3%

Voor deze derde
‘edition’ werkte Bob Dalgarno samen met parfumier Roja Dove. Het resultaat is
een heerlijk delicate Macallan op de neus met boter, vanille, mokatine en
appelsien. Des te groter was dat ook de verrassing (en het plezier) wanneer
deze op smaak een absolute bom blijkt te zijn met donker fruit, grapefruit,
peperkoek en een heerlijke kruidigheid die je mond helemaal warm maakt. De
afdronk was bij de langste die ik vanavond mocht ervaren. Hij werd samengesteld
uit sherry butts en sherry puncheons (93%) en afgewerkt met 7% bourbongerijpte
Macallan. Voor 105 EUR haal je een erg mooie Macallan in huis. Wat mij betreft
de winnaar van de avond.

Macallan Sienna, 43%

In 2013 schoot
Macallan zich – marketing wise
opnieuw in de eigen voet door haar flessen met leeftijdsaanduiding te gaan
vervangen door de zogenaamde 1824 Series, waarbij leeftijd niet langer
belangrijk was, maar de distilleerderij zich ging concentreren op het hout, de
smaak en de kleur. De reeks bestaat uit de Gold, Amber, Sienna en Ruby (die
ondertussen al niet meer wordt gemaakt). Op de neus had ik orangettes,
sinaasappelsap en iets van netels. Op smaak vertaalde zich dat in Granny Smith
appels, appelsienzeste en kruiden terwijl de middellange finish naast vanille
opnieuw vooral appelsienen bood. Hij werd samengesteld uit 100% first fill
oloroso sherryvaten, waarvan het overgrote deel op Europese eik. Kostprijs is
115 EUR (ik kocht mijn fles 4 jaar geleden nog voor 75 EUR, maar dat is een
ander verhaal). Ik moet bekennen dat ik hem mooi vind, maar zeker niet top.

Macallan Rare Cask, 43%

Dit was het
luxebeestje van vanavond (bekijk die verpakking!), dus de verwachtingen waren
erg hoog gespannen. Dit was de enige uit de reeks die ik nog niet had geproefd
en dus eigenlijk de belangrijkste reden om af te zakken naar deze tasting. Hij
werd samengesteld uit niet minder dan 16 verschillende vattypes, allemaal
sherry, waarvan de meeste first fill. Het resulteerde in een mooie – weliswaar
zachte – neus van gedroogd fruit, inclusief wat rood fruit, vanille, vijgen en
donkere honing. Op smaak is hij zacht en zoet, maar ik vond hem een beetje te
licht van body. Ook de finish was teleurstellend kort. Nu, begrijp me niet
verkeerd, dit was wel degelijk een lekkere Macallan, maar niet 275 EUR lekker…

Ik moet zeggen dat ik
het een bijzonder leuke tasting vond, maar dat lag niet alleen aan de whisky,
maar vooral aan het gezelschap. Het was een van de meest geanimeerde tastings,
alvast. Er werd flink gediscussieerd, gegrapt en geproefd. Zeer interactieve
boel, wat het wel erg interessant maakt.

De Macallan Edition
No 3 mocht meer naar huis.

May
the Malt be with you!

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3908

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=3911

Bowmore Vault Edition

Macallan Tasting – PROOF 06/12

EventsGeplaatst door Mark Dermul di, december 12, 2017 07:20:13

De Sint is in het
land heeft meegebracht: Macallan!

Of zoiets.

Woensdag 6 december
zakte ik – met met trouwe metgezellen Niek Ilse – af naar PROOF in Gent
voor een tasting van deze erg populaire Speyside Distillery.

Jarenlang stond ze
bekend om haar geweldige whisky’s die steeds 100% op sherryvaten rijpte – iets
waar de distilleerderij mee dweepte, wat een verklaring is voor het feit dat
haar reputatie ongewild een flinke deuk kreeg toen ze in 2004 op de proppen
kwam met haar Fine Oak reeks.

De distilleerderij
werd opgericht in 1824 als de Echlies Distillery onder leiding van Alexander
Reid. Pas in 1980 werd ze omgedoopt tot Macallan. Roderick Kemp stond aan het
roer tot 1994, toen de distilleerderij werd overgenomen door Suntory. Maar
sinds 1999 behoort ze toe aan de Edrington Group (die we ook kennen van Highland
Park, natuurlijk), die op haar beurt in de spirits portefeuille zit van…
tromgeroffel – Coca Cola. De ambassadeur maakte er een zeer gesmaakt grapje
over en het ijs was gebroken (goh, whisky, cola en ijs in één paragraaf, je
moet maar durven…).

Vanavond stonden er
zes Macallan op het menu met Wood Management als thema.

Macallan
12 Year Old Fine Oak, 40%

Deze 12-jarige Fine
Oak is een leuk aperitief, niet al te veeleisend, fris en fruitig met wat
sherrytoetsen (banaan) op de neus. Hij is best vettig in de mond, maar wel
licht drogend op citrus en kruiden (vooral in de finish zet die kruidigheid
zich stevig door). De samenstelling zou vandaag zo’n 80% bourbon zijn, 20%
sherry. Pakweg 80 EUR.

Macallan
12 Year Old Double Cask, 40%

Deze Double Cask,
eveneens 12 jaar, zal de nieuwe standaard worden bij Macallan. Hij is 100%
sherrygerijpt, waarvan 50% op Europese eik en 50% op Amerikaanse eik. Bij de
eerste snuif had ik hars en cacao, iets van appelsien en noten, maar helaas ook
een toefje fietsband. Gelukkig trok dat laatste betrekkelijk snel weg. Hoe
langer je hem laat staan, hoe beter hij wordt. In de mond is hij rijk en rond,
met een drogend effect. Op de finish kreeg ik nog kaneel en nootmuskaat.
Lekker! Zo’n 77 EUR.

Macallan 12 Year Old Sherry Matured, 40%

De derde 12-jarige in
deze vergelijking is de ‘klassieke’ Macallan, gerijpt op Europese sherryvaten.
Een erg populaire ‘old school’ Macallan, maar naar mijn (on)bescheiden mening
is de Double Cask iets lekkerder. Deze heeft natuurlijk de zeer uitgesproken
smaak die we kennen van Macallan. Donker droog fruit (rozijnen) en chocolade,
terwijl hij op de tong tintelt van de kruidigheid, ondanks zijn donkerzoete
fruitigheid. De afdronk is wel erg droog.

Na een korte pauze
was het tijd voor de speciallekes.

Macallan Edition No. 3, 48.3%

Voor deze derde
‘edition’ werkte Bob Dalgarno samen met parfumier Roja Dove. Het resultaat is
een heerlijk delicate Macallan op de neus met boter, vanille, mokatine en
appelsien. Des te groter was dat ook de verrassing (en het plezier) wanneer
deze op smaak een absolute bom blijkt te zijn met donker fruit, grapefruit,
peperkoek en een heerlijke kruidigheid die je mond helemaal warm maakt. De
afdronk was bij de langste die ik vanavond mocht ervaren. Hij werd samengesteld
uit sherry butts en sherry puncheons (93%) en afgewerkt met 7% bourbongerijpte
Macallan. Voor 105 EUR haal je een erg mooie Macallan in huis. Wat mij betreft
de winnaar van de avond.

Macallan Sienna, 43%

In 2013 schoot
Macallan zich – marketing wise
opnieuw in de eigen voet door haar flessen met leeftijdsaanduiding te gaan
vervangen door de zogenaamde 1824 Series, waarbij leeftijd niet langer
belangrijk was, maar de distilleerderij zich ging concentreren op het hout, de
smaak en de kleur. De reeks bestaat uit de Gold, Amber, Sienna en Ruby (die
ondertussen al niet meer wordt gemaakt). Op de neus had ik orangettes,
sinaasappelsap en iets van netels. Op smaak vertaalde zich dat in Granny Smith
appels, appelsienzeste en kruiden terwijl de middellange finish naast vanille
opnieuw vooral appelsienen bood. Hij werd samengesteld uit 100% first fill
oloroso sherryvaten, waarvan het overgrote deel op Europese eik. Kostprijs is
115 EUR (ik kocht mijn fles 4 jaar geleden nog voor 75 EUR, maar dat is een
ander verhaal). Ik moet bekennen dat ik hem mooi vind, maar zeker niet top.

Macallan Rare Cask, 43%

Dit was het
luxebeestje van vanavond (bekijk die verpakking!), dus de verwachtingen waren
erg hoog gespannen. Dit was de enige uit de reeks die ik nog niet had geproefd
en dus eigenlijk de belangrijkste reden om af te zakken naar deze tasting. Hij
werd samengesteld uit niet minder dan 16 verschillende vattypes, allemaal
sherry, waarvan de meeste first fill. Het resulteerde in een mooie – weliswaar
zachte – neus van gedroogd fruit, inclusief wat rood fruit, vanille, vijgen en
donkere honing. Op smaak is hij zacht en zoet, maar ik vond hem een beetje te
licht van body. Ook de finish was teleurstellend kort. Nu, begrijp me niet
verkeerd, dit was wel degelijk een lekkere Macallan, maar niet 275 EUR lekker…

Ik moet zeggen dat ik
het een bijzonder leuke tasting vond, maar dat lag niet alleen aan de whisky,
maar vooral aan het gezelschap. Het was een van de meest geanimeerde tastings,
alvast. Er werd flink gediscussieerd, gegrapt en geproefd. Zeer interactieve
boel, wat het wel erg interessant maakt.

De Macallan Edition
No 3 mocht meer naar huis.

May
the Malt be with you!

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3908

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=3912

Jonasberg Cask Strength

Macallan Tasting – PROOF 06/12

EventsGeplaatst door Mark Dermul di, december 12, 2017 07:20:13

De Sint is in het
land heeft meegebracht: Macallan!

Of zoiets.

Woensdag 6 december
zakte ik – met met trouwe metgezellen Niek Ilse – af naar PROOF in Gent
voor een tasting van deze erg populaire Speyside Distillery.

Jarenlang stond ze
bekend om haar geweldige whisky’s die steeds 100% op sherryvaten rijpte – iets
waar de distilleerderij mee dweepte, wat een verklaring is voor het feit dat
haar reputatie ongewild een flinke deuk kreeg toen ze in 2004 op de proppen
kwam met haar Fine Oak reeks.

De distilleerderij
werd opgericht in 1824 als de Echlies Distillery onder leiding van Alexander
Reid. Pas in 1980 werd ze omgedoopt tot Macallan. Roderick Kemp stond aan het
roer tot 1994, toen de distilleerderij werd overgenomen door Suntory. Maar
sinds 1999 behoort ze toe aan de Edrington Group (die we ook kennen van Highland
Park, natuurlijk), die op haar beurt in de spirits portefeuille zit van…
tromgeroffel – Coca Cola. De ambassadeur maakte er een zeer gesmaakt grapje
over en het ijs was gebroken (goh, whisky, cola en ijs in één paragraaf, je
moet maar durven…).

Vanavond stonden er
zes Macallan op het menu met Wood Management als thema.

Macallan
12 Year Old Fine Oak, 40%

Deze 12-jarige Fine
Oak is een leuk aperitief, niet al te veeleisend, fris en fruitig met wat
sherrytoetsen (banaan) op de neus. Hij is best vettig in de mond, maar wel
licht drogend op citrus en kruiden (vooral in de finish zet die kruidigheid
zich stevig door). De samenstelling zou vandaag zo’n 80% bourbon zijn, 20%
sherry. Pakweg 80 EUR.

Macallan
12 Year Old Double Cask, 40%

Deze Double Cask,
eveneens 12 jaar, zal de nieuwe standaard worden bij Macallan. Hij is 100%
sherrygerijpt, waarvan 50% op Europese eik en 50% op Amerikaanse eik. Bij de
eerste snuif had ik hars en cacao, iets van appelsien en noten, maar helaas ook
een toefje fietsband. Gelukkig trok dat laatste betrekkelijk snel weg. Hoe
langer je hem laat staan, hoe beter hij wordt. In de mond is hij rijk en rond,
met een drogend effect. Op de finish kreeg ik nog kaneel en nootmuskaat.
Lekker! Zo’n 77 EUR.

Macallan 12 Year Old Sherry Matured, 40%

De derde 12-jarige in
deze vergelijking is de ‘klassieke’ Macallan, gerijpt op Europese sherryvaten.
Een erg populaire ‘old school’ Macallan, maar naar mijn (on)bescheiden mening
is de Double Cask iets lekkerder. Deze heeft natuurlijk de zeer uitgesproken
smaak die we kennen van Macallan. Donker droog fruit (rozijnen) en chocolade,
terwijl hij op de tong tintelt van de kruidigheid, ondanks zijn donkerzoete
fruitigheid. De afdronk is wel erg droog.

Na een korte pauze
was het tijd voor de speciallekes.

Macallan Edition No. 3, 48.3%

Voor deze derde
‘edition’ werkte Bob Dalgarno samen met parfumier Roja Dove. Het resultaat is
een heerlijk delicate Macallan op de neus met boter, vanille, mokatine en
appelsien. Des te groter was dat ook de verrassing (en het plezier) wanneer
deze op smaak een absolute bom blijkt te zijn met donker fruit, grapefruit,
peperkoek en een heerlijke kruidigheid die je mond helemaal warm maakt. De
afdronk was bij de langste die ik vanavond mocht ervaren. Hij werd samengesteld
uit sherry butts en sherry puncheons (93%) en afgewerkt met 7% bourbongerijpte
Macallan. Voor 105 EUR haal je een erg mooie Macallan in huis. Wat mij betreft
de winnaar van de avond.

Macallan Sienna, 43%

In 2013 schoot
Macallan zich – marketing wise
opnieuw in de eigen voet door haar flessen met leeftijdsaanduiding te gaan
vervangen door de zogenaamde 1824 Series, waarbij leeftijd niet langer
belangrijk was, maar de distilleerderij zich ging concentreren op het hout, de
smaak en de kleur. De reeks bestaat uit de Gold, Amber, Sienna en Ruby (die
ondertussen al niet meer wordt gemaakt). Op de neus had ik orangettes,
sinaasappelsap en iets van netels. Op smaak vertaalde zich dat in Granny Smith
appels, appelsienzeste en kruiden terwijl de middellange finish naast vanille
opnieuw vooral appelsienen bood. Hij werd samengesteld uit 100% first fill
oloroso sherryvaten, waarvan het overgrote deel op Europese eik. Kostprijs is
115 EUR (ik kocht mijn fles 4 jaar geleden nog voor 75 EUR, maar dat is een
ander verhaal). Ik moet bekennen dat ik hem mooi vind, maar zeker niet top.

Macallan Rare Cask, 43%

Dit was het
luxebeestje van vanavond (bekijk die verpakking!), dus de verwachtingen waren
erg hoog gespannen. Dit was de enige uit de reeks die ik nog niet had geproefd
en dus eigenlijk de belangrijkste reden om af te zakken naar deze tasting. Hij
werd samengesteld uit niet minder dan 16 verschillende vattypes, allemaal
sherry, waarvan de meeste first fill. Het resulteerde in een mooie – weliswaar
zachte – neus van gedroogd fruit, inclusief wat rood fruit, vanille, vijgen en
donkere honing. Op smaak is hij zacht en zoet, maar ik vond hem een beetje te
licht van body. Ook de finish was teleurstellend kort. Nu, begrijp me niet
verkeerd, dit was wel degelijk een lekkere Macallan, maar niet 275 EUR lekker…

Ik moet zeggen dat ik
het een bijzonder leuke tasting vond, maar dat lag niet alleen aan de whisky,
maar vooral aan het gezelschap. Het was een van de meest geanimeerde tastings,
alvast. Er werd flink gediscussieerd, gegrapt en geproefd. Zeer interactieve
boel, wat het wel erg interessant maakt.

De Macallan Edition
No 3 mocht meer naar huis.

May
the Malt be with you!

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3908

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=3910

Isle of Jura 20 Year Old One and All

Macallan Tasting – PROOF 06/12

EventsGeplaatst door Mark Dermul di, december 12, 2017 07:20:13

De Sint is in het
land heeft meegebracht: Macallan!

Of zoiets.

Woensdag 6 december
zakte ik – met met trouwe metgezellen Niek Ilse – af naar PROOF in Gent
voor een tasting van deze erg populaire Speyside Distillery.

Jarenlang stond ze
bekend om haar geweldige whisky’s die steeds 100% op sherryvaten rijpte – iets
waar de distilleerderij mee dweepte, wat een verklaring is voor het feit dat
haar reputatie ongewild een flinke deuk kreeg toen ze in 2004 op de proppen
kwam met haar Fine Oak reeks.

De distilleerderij
werd opgericht in 1824 als de Echlies Distillery onder leiding van Alexander
Reid. Pas in 1980 werd ze omgedoopt tot Macallan. Roderick Kemp stond aan het
roer tot 1994, toen de distilleerderij werd overgenomen door Suntory. Maar
sinds 1999 behoort ze toe aan de Edrington Group (die we ook kennen van Highland
Park, natuurlijk), die op haar beurt in de spirits portefeuille zit van…
tromgeroffel – Coca Cola. De ambassadeur maakte er een zeer gesmaakt grapje
over en het ijs was gebroken (goh, whisky, cola en ijs in één paragraaf, je
moet maar durven…).

Vanavond stonden er
zes Macallan op het menu met Wood Management als thema.

Macallan
12 Year Old Fine Oak, 40%

Deze 12-jarige Fine
Oak is een leuk aperitief, niet al te veeleisend, fris en fruitig met wat
sherrytoetsen (banaan) op de neus. Hij is best vettig in de mond, maar wel
licht drogend op citrus en kruiden (vooral in de finish zet die kruidigheid
zich stevig door). De samenstelling zou vandaag zo’n 80% bourbon zijn, 20%
sherry. Pakweg 80 EUR.

Macallan
12 Year Old Double Cask, 40%

Deze Double Cask,
eveneens 12 jaar, zal de nieuwe standaard worden bij Macallan. Hij is 100%
sherrygerijpt, waarvan 50% op Europese eik en 50% op Amerikaanse eik. Bij de
eerste snuif had ik hars en cacao, iets van appelsien en noten, maar helaas ook
een toefje fietsband. Gelukkig trok dat laatste betrekkelijk snel weg. Hoe
langer je hem laat staan, hoe beter hij wordt. In de mond is hij rijk en rond,
met een drogend effect. Op de finish kreeg ik nog kaneel en nootmuskaat.
Lekker! Zo’n 77 EUR.

Macallan 12 Year Old Sherry Matured, 40%

De derde 12-jarige in
deze vergelijking is de ‘klassieke’ Macallan, gerijpt op Europese sherryvaten.
Een erg populaire ‘old school’ Macallan, maar naar mijn (on)bescheiden mening
is de Double Cask iets lekkerder. Deze heeft natuurlijk de zeer uitgesproken
smaak die we kennen van Macallan. Donker droog fruit (rozijnen) en chocolade,
terwijl hij op de tong tintelt van de kruidigheid, ondanks zijn donkerzoete
fruitigheid. De afdronk is wel erg droog.

Na een korte pauze
was het tijd voor de speciallekes.

Macallan Edition No. 3, 48.3%

Voor deze derde
‘edition’ werkte Bob Dalgarno samen met parfumier Roja Dove. Het resultaat is
een heerlijk delicate Macallan op de neus met boter, vanille, mokatine en
appelsien. Des te groter was dat ook de verrassing (en het plezier) wanneer
deze op smaak een absolute bom blijkt te zijn met donker fruit, grapefruit,
peperkoek en een heerlijke kruidigheid die je mond helemaal warm maakt. De
afdronk was bij de langste die ik vanavond mocht ervaren. Hij werd samengesteld
uit sherry butts en sherry puncheons (93%) en afgewerkt met 7% bourbongerijpte
Macallan. Voor 105 EUR haal je een erg mooie Macallan in huis. Wat mij betreft
de winnaar van de avond.

Macallan Sienna, 43%

In 2013 schoot
Macallan zich – marketing wise
opnieuw in de eigen voet door haar flessen met leeftijdsaanduiding te gaan
vervangen door de zogenaamde 1824 Series, waarbij leeftijd niet langer
belangrijk was, maar de distilleerderij zich ging concentreren op het hout, de
smaak en de kleur. De reeks bestaat uit de Gold, Amber, Sienna en Ruby (die
ondertussen al niet meer wordt gemaakt). Op de neus had ik orangettes,
sinaasappelsap en iets van netels. Op smaak vertaalde zich dat in Granny Smith
appels, appelsienzeste en kruiden terwijl de middellange finish naast vanille
opnieuw vooral appelsienen bood. Hij werd samengesteld uit 100% first fill
oloroso sherryvaten, waarvan het overgrote deel op Europese eik. Kostprijs is
115 EUR (ik kocht mijn fles 4 jaar geleden nog voor 75 EUR, maar dat is een
ander verhaal). Ik moet bekennen dat ik hem mooi vind, maar zeker niet top.

Macallan Rare Cask, 43%

Dit was het
luxebeestje van vanavond (bekijk die verpakking!), dus de verwachtingen waren
erg hoog gespannen. Dit was de enige uit de reeks die ik nog niet had geproefd
en dus eigenlijk de belangrijkste reden om af te zakken naar deze tasting. Hij
werd samengesteld uit niet minder dan 16 verschillende vattypes, allemaal
sherry, waarvan de meeste first fill. Het resulteerde in een mooie – weliswaar
zachte – neus van gedroogd fruit, inclusief wat rood fruit, vanille, vijgen en
donkere honing. Op smaak is hij zacht en zoet, maar ik vond hem een beetje te
licht van body. Ook de finish was teleurstellend kort. Nu, begrijp me niet
verkeerd, dit was wel degelijk een lekkere Macallan, maar niet 275 EUR lekker…

Ik moet zeggen dat ik
het een bijzonder leuke tasting vond, maar dat lag niet alleen aan de whisky,
maar vooral aan het gezelschap. Het was een van de meest geanimeerde tastings,
alvast. Er werd flink gediscussieerd, gegrapt en geproefd. Zeer interactieve
boel, wat het wel erg interessant maakt.

De Macallan Edition
No 3 mocht meer naar huis.

May
the Malt be with you!

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3908

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=3909

Isle of Jura 20 Year Old One and All

Macallan Tasting – PROOF 06/12

EventsGeplaatst door Mark Dermul di, december 12, 2017 07:20:13

De Sint is in het
land heeft meegebracht: Macallan!

Of zoiets.

Woensdag 6 december
zakte ik – met met trouwe metgezellen Niek Ilse – af naar PROOF in Gent
voor een tasting van deze erg populaire Speyside Distillery.

Jarenlang stond ze
bekend om haar geweldige whisky’s die steeds 100% op sherryvaten rijpte – iets
waar de distilleerderij mee dweepte, wat een verklaring is voor het feit dat
haar reputatie ongewild een flinke deuk kreeg toen ze in 2004 op de proppen
kwam met haar Fine Oak reeks.

De distilleerderij
werd opgericht in 1824 als de Echlies Distillery onder leiding van Alexander
Reid. Pas in 1980 werd ze omgedoopt tot Macallan. Roderick Kemp stond aan het
roer tot 1994, toen de distilleerderij werd overgenomen door Suntory. Maar
sinds 1999 behoort ze toe aan de Edrington Group (die we ook kennen van Highland
Park, natuurlijk), die op haar beurt in de spirits portefeuille zit van…
tromgeroffel – Coca Cola. De ambassadeur maakte er een zeer gesmaakt grapje
over en het ijs was gebroken (goh, whisky, cola en ijs in één paragraaf, je
moet maar durven…).

Vanavond stonden er
zes Macallan op het menu met Wood Management als thema.

Macallan
12 Year Old Fine Oak, 40%

Deze 12-jarige Fine
Oak is een leuk aperitief, niet al te veeleisend, fris en fruitig met wat
sherrytoetsen (banaan) op de neus. Hij is best vettig in de mond, maar wel
licht drogend op citrus en kruiden (vooral in de finish zet die kruidigheid
zich stevig door). De samenstelling zou vandaag zo’n 80% bourbon zijn, 20%
sherry. Pakweg 80 EUR.

Macallan
12 Year Old Double Cask, 40%

Deze Double Cask,
eveneens 12 jaar, zal de nieuwe standaard worden bij Macallan. Hij is 100%
sherrygerijpt, waarvan 50% op Europese eik en 50% op Amerikaanse eik. Bij de
eerste snuif had ik hars en cacao, iets van appelsien en noten, maar helaas ook
een toefje fietsband. Gelukkig trok dat laatste betrekkelijk snel weg. Hoe
langer je hem laat staan, hoe beter hij wordt. In de mond is hij rijk en rond,
met een drogend effect. Op de finish kreeg ik nog kaneel en nootmuskaat.
Lekker! Zo’n 77 EUR.

Macallan 12 Year Old Sherry Matured, 40%

De derde 12-jarige in
deze vergelijking is de ‘klassieke’ Macallan, gerijpt op Europese sherryvaten.
Een erg populaire ‘old school’ Macallan, maar naar mijn (on)bescheiden mening
is de Double Cask iets lekkerder. Deze heeft natuurlijk de zeer uitgesproken
smaak die we kennen van Macallan. Donker droog fruit (rozijnen) en chocolade,
terwijl hij op de tong tintelt van de kruidigheid, ondanks zijn donkerzoete
fruitigheid. De afdronk is wel erg droog.

Na een korte pauze
was het tijd voor de speciallekes.

Macallan Edition No. 3, 48.3%

Voor deze derde
‘edition’ werkte Bob Dalgarno samen met parfumier Roja Dove. Het resultaat is
een heerlijk delicate Macallan op de neus met boter, vanille, mokatine en
appelsien. Des te groter was dat ook de verrassing (en het plezier) wanneer
deze op smaak een absolute bom blijkt te zijn met donker fruit, grapefruit,
peperkoek en een heerlijke kruidigheid die je mond helemaal warm maakt. De
afdronk was bij de langste die ik vanavond mocht ervaren. Hij werd samengesteld
uit sherry butts en sherry puncheons (93%) en afgewerkt met 7% bourbongerijpte
Macallan. Voor 105 EUR haal je een erg mooie Macallan in huis. Wat mij betreft
de winnaar van de avond.

Macallan Sienna, 43%

In 2013 schoot
Macallan zich – marketing wise
opnieuw in de eigen voet door haar flessen met leeftijdsaanduiding te gaan
vervangen door de zogenaamde 1824 Series, waarbij leeftijd niet langer
belangrijk was, maar de distilleerderij zich ging concentreren op het hout, de
smaak en de kleur. De reeks bestaat uit de Gold, Amber, Sienna en Ruby (die
ondertussen al niet meer wordt gemaakt). Op de neus had ik orangettes,
sinaasappelsap en iets van netels. Op smaak vertaalde zich dat in Granny Smith
appels, appelsienzeste en kruiden terwijl de middellange finish naast vanille
opnieuw vooral appelsienen bood. Hij werd samengesteld uit 100% first fill
oloroso sherryvaten, waarvan het overgrote deel op Europese eik. Kostprijs is
115 EUR (ik kocht mijn fles 4 jaar geleden nog voor 75 EUR, maar dat is een
ander verhaal). Ik moet bekennen dat ik hem mooi vind, maar zeker niet top.

Macallan Rare Cask, 43%

Dit was het
luxebeestje van vanavond (bekijk die verpakking!), dus de verwachtingen waren
erg hoog gespannen. Dit was de enige uit de reeks die ik nog niet had geproefd
en dus eigenlijk de belangrijkste reden om af te zakken naar deze tasting. Hij
werd samengesteld uit niet minder dan 16 verschillende vattypes, allemaal
sherry, waarvan de meeste first fill. Het resulteerde in een mooie – weliswaar
zachte – neus van gedroogd fruit, inclusief wat rood fruit, vanille, vijgen en
donkere honing. Op smaak is hij zacht en zoet, maar ik vond hem een beetje te
licht van body. Ook de finish was teleurstellend kort. Nu, begrijp me niet
verkeerd, dit was wel degelijk een lekkere Macallan, maar niet 275 EUR lekker…

Ik moet zeggen dat ik
het een bijzonder leuke tasting vond, maar dat lag niet alleen aan de whisky,
maar vooral aan het gezelschap. Het was een van de meest geanimeerde tastings,
alvast. Er werd flink gediscussieerd, gegrapt en geproefd. Zeer interactieve
boel, wat het wel erg interessant maakt.

De Macallan Edition
No 3 mocht meer naar huis.

May
the Malt be with you!

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3908

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=3909

Macallan Tasting – PROOF 06/12

Macallan Tasting – PROOF 06/12

EventsGeplaatst door Mark Dermul di, december 12, 2017 07:20:13

De Sint is in het
land heeft meegebracht: Macallan!

Of zoiets.

Woensdag 6 december
zakte ik – met met trouwe metgezellen Niek Ilse – af naar PROOF in Gent
voor een tasting van deze erg populaire Speyside Distillery.

Jarenlang stond ze
bekend om haar geweldige whisky’s die steeds 100% op sherryvaten rijpte – iets
waar de distilleerderij mee dweepte, wat een verklaring is voor het feit dat
haar reputatie ongewild een flinke deuk kreeg toen ze in 2004 op de proppen
kwam met haar Fine Oak reeks.

De distilleerderij
werd opgericht in 1824 als de Echlies Distillery onder leiding van Alexander
Reid. Pas in 1980 werd ze omgedoopt tot Macallan. Roderick Kemp stond aan het
roer tot 1994, toen de distilleerderij werd overgenomen door Suntory. Maar
sinds 1999 behoort ze toe aan de Edrington Group (die we ook kennen van Highland
Park, natuurlijk), die op haar beurt in de spirits portefeuille zit van…
tromgeroffel – Coca Cola. De ambassadeur maakte er een zeer gesmaakt grapje
over en het ijs was gebroken (goh, whisky, cola en ijs in één paragraaf, je
moet maar durven…).

Vanavond stonden er
zes Macallan op het menu met Wood Management als thema.

Macallan
12 Year Old Fine Oak, 40%

Deze 12-jarige Fine
Oak is een leuk aperitief, niet al te veeleisend, fris en fruitig met wat
sherrytoetsen (banaan) op de neus. Hij is best vettig in de mond, maar wel
licht drogend op citrus en kruiden (vooral in de finish zet die kruidigheid
zich stevig door). De samenstelling zou vandaag zo’n 80% bourbon zijn, 20%
sherry. Pakweg 80 EUR.

Macallan
12 Year Old Double Cask, 40%

Deze Double Cask,
eveneens 12 jaar, zal de nieuwe standaard worden bij Macallan. Hij is 100%
sherrygerijpt, waarvan 50% op Europese eik en 50% op Amerikaanse eik. Bij de
eerste snuif had ik hars en cacao, iets van appelsien en noten, maar helaas ook
een toefje fietsband. Gelukkig trok dat laatste betrekkelijk snel weg. Hoe
langer je hem laat staan, hoe beter hij wordt. In de mond is hij rijk en rond,
met een drogend effect. Op de finish kreeg ik nog kaneel en nootmuskaat.
Lekker! Zo’n 77 EUR.

Macallan 12 Year Old Sherry Matured, 40%

De derde 12-jarige in
deze vergelijking is de ‘klassieke’ Macallan, gerijpt op Europese sherryvaten.
Een erg populaire ‘old school’ Macallan, maar naar mijn (on)bescheiden mening
is de Double Cask iets lekkerder. Deze heeft natuurlijk de zeer uitgesproken
smaak die we kennen van Macallan. Donker droog fruit (rozijnen) en chocolade,
terwijl hij op de tong tintelt van de kruidigheid, ondanks zijn donkerzoete
fruitigheid. De afdronk is wel erg droog.

Na een korte pauze
was het tijd voor de speciallekes.

Macallan Edition No. 3, 48.3%

Voor deze derde
‘edition’ werkte Bob Dalgarno samen met parfumier Roja Dove. Het resultaat is
een heerlijk delicate Macallan op de neus met boter, vanille, mokatine en
appelsien. Des te groter was dat ook de verrassing (en het plezier) wanneer
deze op smaak een absolute bom blijkt te zijn met donker fruit, grapefruit,
peperkoek en een heerlijke kruidigheid die je mond helemaal warm maakt. De
afdronk was bij de langste die ik vanavond mocht ervaren. Hij werd samengesteld
uit sherry butts en sherry puncheons (93%) en afgewerkt met 7% bourbongerijpte
Macallan. Voor 105 EUR haal je een erg mooie Macallan in huis. Wat mij betreft
de winnaar van de avond.

Macallan Sienna, 43%

In 2013 schoot
Macallan zich – marketing wise
opnieuw in de eigen voet door haar flessen met leeftijdsaanduiding te gaan
vervangen door de zogenaamde 1824 Series, waarbij leeftijd niet langer
belangrijk was, maar de distilleerderij zich ging concentreren op het hout, de
smaak en de kleur. De reeks bestaat uit de Gold, Amber, Sienna en Ruby (die
ondertussen al niet meer wordt gemaakt). Op de neus had ik orangettes,
sinaasappelsap en iets van netels. Op smaak vertaalde zich dat in Granny Smith
appels, appelsienzeste en kruiden terwijl de middellange finish naast vanille
opnieuw vooral appelsienen bood. Hij werd samengesteld uit 100% first fill
oloroso sherryvaten, waarvan het overgrote deel op Europese eik. Kostprijs is
115 EUR (ik kocht mijn fles 4 jaar geleden nog voor 75 EUR, maar dat is een
ander verhaal). Ik moet bekennen dat ik hem mooi vind, maar zeker niet top.

Macallan Rare Cask, 43%

Dit was het
luxebeestje van vanavond (bekijk die verpakking!), dus de verwachtingen waren
erg hoog gespannen. Dit was de enige uit de reeks die ik nog niet had geproefd
en dus eigenlijk de belangrijkste reden om af te zakken naar deze tasting. Hij
werd samengesteld uit niet minder dan 16 verschillende vattypes, allemaal
sherry, waarvan de meeste first fill. Het resulteerde in een mooie – weliswaar
zachte – neus van gedroogd fruit, inclusief wat rood fruit, vanille, vijgen en
donkere honing. Op smaak is hij zacht en zoet, maar ik vond hem een beetje te
licht van body. Ook de finish was teleurstellend kort. Nu, begrijp me niet
verkeerd, dit was wel degelijk een lekkere Macallan, maar niet 275 EUR lekker…

Ik moet zeggen dat ik
het een bijzonder leuke tasting vond, maar dat lag niet alleen aan de whisky,
maar vooral aan het gezelschap. Het was een van de meest geanimeerde tastings,
alvast. Er werd flink gediscussieerd, gegrapt en geproefd. Zeer interactieve
boel, wat het wel erg interessant maakt.

De Macallan Edition
No 3 mocht meer naar huis.

May
the Malt be with you!

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3908

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=3908