Loch Fyne Whiskies “Save over £120 on some of our favourite bottles” – Scotch Whisky News

AA LFW Header

Treat yourself with price drops across Loch Fyne Whiskies Save up to £120 with price drops across the store!

We’ve slashed prices on some of our favourite bottles across the store including Highland Park, Laphroaig, Bunnahabhain, Dalmore and more!

Next day UK delivery available
We ship all over the world

LFW1

Laphroaig 28 Year Old

This limited edition from Laphroaig distillery has matured for more than a quarter of a century in casks of various sizes, from quarter casks to butts, before being married in sherry casks for 12 months to harmonise the flavours. Bottled at 44.4% abv and presented in a beautifully crafted wooden display case.

Was £560.00

Save £100

NOW £460.00
Buy Here

LFW2

Highland Park 30 Year Old

This 30 year old expression is the second oldest in Highland Park’s range, and was released in 2013. A complex and award winning malt, that tops the bucket list of many whisky enthusiasts!

Was £560.00

Save £100

NOW £460.00
Buy Here

LFW3

Dalmore 12 Year Old

Dalmore was founded in 1839 by Alexander Matheson, but was owned by the Mackenzie clan for almost a century.  The Mackenzie influence can be seen in the clan crest which adorns every bottle produced at Dalmore. Dalmore 12 Year Old is matured for an initial nine years in American white oak ex-bourbon casks before being carefully divided. One half continues its maturation in bourbon barrels, the other half is transferred to 30 year old Matusalem Oloroso sherry casks. Complex, yet balanced, the Dalmore 12 Year Old is the epitome of the Dalmore house style.

Was £50.00

Save 22%

NOW £38.95
Buy Here

LFW Long Logo

Article source: http://www.whiskyintelligence.com/2019/04/loch-fyne-whiskies-save-over-120-on-some-of-our-favourite-bottles-scotch-whisky-news/

Tomatin 12 Year Old 2005 for Maltclan

Chris Lauriers’ 1973 Birthday Bash

EventsGeplaatst door Mark Dermul vr, maart 29, 2019 07:42:50

Chris Lauriers, Zijne
Excellentie, Mr Ambassador, SMWS-vertegenwoordiger en all-round whiskyhoer
(naar eigen zeggen en ik kreeg toestemming hem te quoten!) houdt jaarlijks een
whiskyhoogmis in de vorm van een quasi legendarische birthday tasting. Plek van
het gebeuren is sinds jaar en dag de topkroeg in Halle die naar de naam ’t
Parlement luistert.

Dinsdag 19 maart was
het weer zo ver. Dan ging al voor de 14e keer deze birthday bash
door.

Ik heb het geluk en de
eer gehad al een aantal van deze verjaardagstastings mee te maken. En het is
altijd triple feest: ten eerste omdat jarige Chris mijn maatje is, ten tweede
omdat de whisky’s meestal geweldig zijn (hoewel hij er af en toe wel eens een
Edradour of Auchentoshan tussen durft zetten, de snoodaard) en ten derde omdat
het steeds in erg leuk gezelschap doorgaat.

Maar de vriendschap
taant, naar mijn mening, want het duurde tot 20u22 voordat het eerste
Auchentoshan-grapje ten mijnen koste gemaakt werd. Ik heb nog nooit zo lang op
een steek onder water moeten wachten. Was hij misschien te druk bezig met het
zoeken naar zijn tastingboekjes om uit te delen? Neen, want de lamzak maakt geen
boekjes meer. Te veel moeite en het risico op spelvauten is te groot. Blind
proeven dus.

Toen elke stoeltje in
’t Parlement bezet was, werd de deur op slot gedaan en kon Chris aan zijn
one-man-show beginnen. En ook dit jaar ging hij er weer stevig tegenaan met een
apero en zes single malts uit 1973. Ik was alvast benieuwd welke ouwe meuk hij
nu weer van onder het stof had gehaald.

De debatten werden
geopend met een armagnac. Begint hij nu ook nog goeie ideeën van mij te pikken,
zekers? Soit, nog voor de eerste woorden van zijn introductie de lippen hadden verlaten weerklonk een welgemeend ‘Happy Birthday To You’ vanuit de hele zaal.
Halverwege de tasting werd dit nog eens herhaald, wat Chris even van zijn melk
bracht, maar op een goeie manier.

Bas-Armagnac 40
Year Old 1973 Dartigalongue – 40%

Ik hou wel van een
goeie Armagnac – een drank die ik nog maar een klein jaar geleden ontdekte.
Deze offreerde een rijke neus op cuberdons en tabak. Hij begon zacht en zoet op
smaak, maar werd snel wat scherp en droog. De afdronk was middellang en terug
mierzoet. Een erg goed begin van de avond!

Tomintoul 36 Year Old 1973/2010 Douglas
Laing Old Malt Cask – 45.9%

Slechts 215 flessen
van deze jongen werden in januari 2010 afgevuld. Fruitige, frisse neus op
kruisbessen en hooi, ananas en varens. Op smaak kwam daar wat eik en peper bij,
terwijl de afdronk gepeperd begon en dan langzaam, drogend, uitdoofde. Goed,
zonder groots te zijn (81/100).

Glenallachie 38 Year Old 1973/2011 The Whisky
Agency – 50.4%

Hola, dit is best
complex, hoor. Zoetzure neus met wat banaan en nat gras. Ook op smaak, moet ik
zeggen. Het begon zacht en fruitig, maar met een zuurtje en wat tannine die
komen meespelen. De lange, gepeperde afdronk bood nog wat woodsmoke. Dit begint
er op te lijken (84/100).

Geweldig grappig
moment: Chris vroeg – quasi pro forma – ‘is er iemand die dit niet lekker
vindt?’, waarop prompt de helft van de zaak de hand in de lucht stak.
Hilarisch!

Maar de wraak van de
ceremoniemeester was zoet – letterlijk – toen hij de volgende dram uitschonk.

Glengoyne 37 Year Old 1973/2010 Malts of
Scotland – 50.4%

Het was een erg fijn
weerzien met deze klepper, die ik voor het eerst bij de release proefde, nu zo’n
9 jaar geleden (toen deze jongen met zijn prijskaartje van 180 EUR duur werd
bevonden! Ah, waar is de tijd?). Dit vaatje – bourbon barrel 678 – dat 97
flessen opleverde (moet wel een gedeeld vat zijn, natuurlijk) werd destijds nog
door Luc Timmermans geselecteerd. De neus doet me denken aan een exotisch
zandstrand, onder een bananenboom met een ananascocktail in mijn linkerhand en
een kokosnoot van Dearly Beloved in
de rechter. De start is gepeperd, maar verzacht snel om een er fruitig feestje
van te maken op de tong. De bitterzoete afdronk is langer dan de benen van
Naomi Campbell (‘Wie?’ hoor ik de snotneuzen onder jullie denken). Voor mij een
quasi perfecte dram (93/100).

In tegenstelling tot
wat eenieder had gedacht, had Chris het verstand om na dit pareltje een korte
pauze in te lassen (wellicht ingefluisterd, maar soit…).

En hoewel ik dacht dat
het nu enkel maar bergaf kon gaan, moet ik bekennen dat er nog drie pareltjes
op tafel kwamen. Echt waar. Die ouwe meuk valt best mee!

Glen Grant 30 Year
Old 1973/2003 Berry’s Own Selection – 52.0%

Dit single cask #7653
van de Londense wijnhandelaar offreerde een donkerzoete neus vol rozijnen en
walnoten. De malt was romig op smaak, zoet en pittig op gebakken appels, citrus
en peper, wat zich doorzette in de bijzonder lange afdronk. Lang geleden dat ik
nog zo’n lekkere Glen Grant had geproefd. Absolute top (89/100).

Glenury
Royal 36 Yaer Old 1973/2006 Blackadder Raw Cask – 46.2%

Geloof het of niet,
dit was nog maar mijn tweede Glenury Royal en dat na bijna 4000 whisky’s… de
wonderen zijn de wereld nog niet uit. Bedankt, Chris! Deze werd gedistilleerd
op 21 juni 1973 en gebotteld op 22 juni 2006 en – zoals het Blackadder betaamt
– bevatte wat zwart cask sediment,
een leuke verkooptruc van Robin Tucek en de zijnen. Maar het moet gezegd:
vloeibaar dessert van de hoogste orde! Een succulente, ietwat florale neus met
abrikozen en ander geel fruit. De body was een tikkeltje te licht naar mijn
zin, maar wel lekker rond en zoet met een middellange afdronk (88/100).

Ledaig 21 Year Old 1973 Hart Brothers –
43%

De enige malt van de
avond die niet op vatsterkte gebotteld werd. Maar wat een dram! Zacht gerookt
op wit fruit en Abroath Smokies met een zoetje zoals je dat alleen bij oudere
Ledaig krijgt. Niet zo vuil als zijn jongere broertjes, maar daarom absoluut
niet minder lekker, hoor. De afdronk was betrekkelijk peaty, maar eerder kort
(86/100).

Na afloop van de
tasting werd door middel van handopsteking een top drie samengesteld. Het
resultaat kwam 100% overeen met mijn persoonlijke top drie, zijnde:

1) Glengoyne
2) Glen Grant
3) Glenury Royal

Zijne Excellentie
bedankte iedereen voor de verplaatsing, de bijdrage en het gezelschap en liet
verstaan nog voldoende malts uit 1973 voorradig te hebben om dit feestje nog
een keer of vijf te herhalen. Ik zie de volgende uitnodiging alvast met veel
gusto tegemoet!

May
the Malt be with you!

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4515

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=4522

Napa Valley Museum Yountville presents its 2nd Annual Tartan Day Whisky Tasting – Whisky News

Tartan

Napa Valley Museum Yountville presents its
2nd Annual Tartan Day Whisky Tasting
at the CIA at Copia in Napa

Saturday, April 6, 2018 at 6:00 PM

Includes tour of the new “France is a Feast” Pop-Up Exhibit

March 7, 2019 Napa, California. The Napa Valley Museum Yountville brings its popular series of Whisky Tastings to the CIA at Copia in Napa, with more wonderful whiskies and surprising food pairings – curated by Scotch whisky expert James Forbes.

Gather your clan and head for the CIA at Copia in Napa on Saturday, April 6 at 6:00 pm, when we once again observe Tartan Day — that holiday celebrating the best of Scotland — with our 2nd Annual Tartan Day Whisky Tasting. You’ll first tour the pop-up version of our “France is a Feast” exhibit at 6:00; then the tasting starts at 6:30 pm (ends at 8:00 pm).

As last year’s sold-out Tartan Day tasting, and November’s sold-out exploration of “Splurge Worthy Whiskies” proved, single malt whiskies are more popular than ever – and of course, Scotland makes the best in the world! Explore Scotch whisky under the expert tutelage of James Forbes, creator of the Dramophone Whisky app (www.bearshead.com) and Chieftain of Scotland’s popular Lonach Highland Gathering Games (www.lonach.org). Learn to identify in greater depth Scotch’s different regions and how a distillery’s microclimate affects the taste of its whisky.  In the Napa Valley we are all experts at food pairing, so come and discover how Scotch Whisky is the answer to those tricky dishes that don’t naturally work with wine.

The evening includes a curated tasting of five great whiskies, food pairings, and a chance to tour the pop-up exhibit “France is a Feast: the Photographic Journey of Paul Julia Child.” Tickets are $50 Museum Members; $65 Non-members; $75 at the door.  The CIA at Copia is located at 500 1st Street, Napa, www.ciaatcopia.com. Want dinner after the Tasting? The Restaurant at CIA Copia is open until 10 p.m.; reservations available now at therestaurantatciacopia.com. 

Sláinte Mhath! 

Tartan2

The Napa Valley Museum Yountville is located at 55 Presidents Circle in Yountville, and is open Wednesdays through Sundays from 11 to 4 pm. The Museum is a 501(c)3 nonprofit organization dedicated to providing unique experiences that enrich the cultural fabric of our community through exhibitions and educational outreach. For more information, call 707.944.0500, email info@napavalleymuseum.org, or visit our website at www.napavalleymuseum.org.

cia-at-copia-aerial-view-1400x450

About the CIA at Copia: The CIA at Copia, located at 500 1st Street in downtown Napa,

is an immersive food lover’s destination, open to the public, as can only be imagined by The Culinary Institute of America, the world’s premier culinary college.  CIA has opened its doors to the public and invites guests to get lost in the exciting world of food and wine at this epicurean destination. Offering a state-of-the-art facility, complete with a stadium-sized teaching kitchen, demo theaters, an exclusive food museum featuring culinary artifacts, an Emporium selling gems you never knew you needed from one-of-a-kind kitchen antiques to hand-crafted culinary wares and wines by local artisans, and a gourmet restaurant, there is truly something for everyone.

Peruse the daily class schedule to enroll in a CIA-caliber cooking classes for the home chef (or spend a week in a bootcamp (if you dare), enjoy seasonal events including an outdoor screening series under the stars, or engage in food discussions with expert speaker panels. Take in the best views in downtown Napa from the outdoor garden, upper deck terrace, or amphitheater as you wind down  with a glass of wine in hand.  Let us entertain you, as we feed your curious mind and your hungry stomach.  For more information about The CIA at Copia, visit the website www.ciaatcopia.com and follow on Instagram (@CIAatCopia), Facebook (@CIAatCopia) and Twitter (@CIAatCopia).

Saturday, April 6, 2018 at 6:00 PM

2nd Annual Tartan Day Whisky Tasting

Tickets are $50 members; $65 non-members; $75 at the door (online sales end 12 pm 4/6)
Information and tickets at www.napavalleymuseum.org

Direct Ticket Link: https://www.eventbrite.com/e/napa-valley-museum-yountvilles-2nd-annual-tartan-day-whisky-tasting-tickets-58190437164

Contact: Laura Rafaty, Executive Director, Napa Valley Museum Yountville
laura@napavalleymuseum.org; Office (707) 944-0500 x 110; Mobile (415) 279-2652

Article source: http://www.whiskyintelligence.com/2019/03/napa-valley-museum-yountville-presents-its-2nd-annual-tartan-day-whisky-tasting-whisky-news/

Glen Garioch 22 Year Old 1990 Kintra

1975 Tasting Arne Arnout

EventsGeplaatst door Mark Dermul ma, februari 18, 2019 07:16:59

Arne en Arnout, twee whiskyvrienden voor het leven, zijn
beiden geboren in 1975 en vieren dat sinds een paar jaar met een heuse 1975
Tasting. Op 8 februari 2019 ging deze tasting al voor de 5e keer
door en ik had het geluk daarbij te zijn. Plaats van het gebeuren was de
gloednieuwe shop van Dram242 in Moorsel (nabij Aalst). Een bezoekje waard!

Er worden telkens zeven whisky’s geproefd. Een aperitiefje
en dan 6 prachtige single malts. Het theme van vandaag was Old Malt Cask. Aangezien
het om malts ging uit 1975 waarvan de laatste gebotteld werd in 2011, waren het
allemaal bottelingen van Douglas Laing (enkele jarengeleden ging het merk over
naar het bedrijf van de broer Hunter Laing Co).

De debatten werden geopend met een oude blend, naar goede
gewoonte.

Old Clan Blended Whisky, bottled 1975, 43%

Deze oude blend, waarvan maar weinig terug te vinden is,
werd gebotteld in 1975 en betrof Italiaanse import. De neus was erg zoet en
jong op nootjes en appelsien, maar leek wel uit blik geschonken. Op smaak kwam
daar nog een karrenvracht aan vanille bij. Hij was betrekkelijk scherp en
alcoholisch met een korte, snoeperige afdronk. Een leuk niemendalletje dat na
15 minuten wel een stuk beter werd en na meer dan een uur in het glas
veranderde in een vloeibare Chokotoff (71/100).

Glenrothes 25 Year Old 1975/2001, Old Malt Cask, 50%

Van deze Speysider werden 600 flessen op de markt gebracht,
wat mij deed vermoeden dat het om een sherryvat ging. Maar niet iedereen aan
tafel was het daarover eens. De neus was snoeperig op Haribo beertjes,
abrikozen en vanille, wat zich verder zette op smaak, weliswaar aangevuld met wat
munt en peper. De afdronk was eerder kort. Leuke maar naar mijn mening eerder
atypische Glenrothes, een tikkeltje likeurachtig. Een allemansvriend (84/100).

Glen Grant 36 Year Old 1975/2011, Old Malt Cask, 50%

Deze Glen Grant rijpte op een zogenaamd Brandy Finished
Butt en bracht 268 flessen voort. De neus was bijzonder fruitig en
aantrekkelijk met appels, kiwi, banaan en stekelbes. De smaak lag mooi in het
verlengde, maar werd tevens opgesmukt met zoethout en een toefje leder, terwijl
de afdronk drogend, warm en pikant was met frangipane gebak op het sterfbed.
Hij kwam jonger over dan hij werkelijk is, maar werd wel door iedereen erg
geapprecieerd (86/100).

Strathmill 36 Year Old 1975/2011, Old Malt Cask, 44.1%

Normaal worden alle malts in de Old Malt Cask reeks
gebotteld op 50% – iets wat Fred Laing omschrijft als de Golden Drinking
Strength – maar deze zat op het moment van botteling al lager op
alcoholpercentage. Vatsterkte dan maar voor de 367 flessen. De distilleerderij
startte haar naam als Glenisla-Glenlivet en werd pas in 1994 omgedoopt tot
Strathmill. De neus was mierzoet op droge kokosnoot, abrikozen en drop, terwijl
dat op smaak eerder richting yoghurt met ananas ging, alvorens de tannine voor
een droge toets zorgde. De afdronk was lang en intens met een pepertje. Ik was
aangenaam verrast. Dit is de eerste keer dat ik overtuigd kan zeggen dat ik een
lekkere Strathmill heb geproefd (86/100).

Tomatin 31 Year Old 1975/2007, Old Malt Cask, 50%

Hoewel de nieuwe standaardrange van Tomatin mij minder goed
bevalt, kan ik oudere Tomatin echt wel waarderen en dat was hier niet anders.
Dit vat had 296 flessen voortgebracht met een neus vol zoete bouillon, karamel
en rood fruit, peperkoek, kalisse en ananas op de barbecue. Heerlijk! Hij was
lekker vol op smaak, romig als een smoothie van rood fruit met wat tropische
toetsen. In de lange afdronk ontwaarde ik wat nootmuskaat en een bittertje.
Deze fluweelzachte Tomatin was perfect in balans en ronduit top (88/100).

Banff 32 Year Old 1975/2008, Old Malt Cask, 48.7%

Banff is één van die legendarische lost malts geworden, gesloten in 1983 en wat er nog van overeind
stond werd in 1991 vernield door brand. Dat je hem niet vaak tegenkomt, laat
staan kan betalen, hoef ik u niet uit te leggen. Slechts 164 flessen van dit
goedje werden uitgebracht. De neus barstte van het witte fruit en al even witte
chocolade, leder, tijgerbalsem, een florale en metalige toets en zelfs iets
medicinaal waar ik niet meteen de vinger op kon leggen. Maar wat een feest. Op
smaak kwam dat allemaal terug, aangevuld met wat zachte vanille. In de lange,
zoete afdronk kreeg ik nog wat peper, noten en een heerlijk streepje woodsmoke.
Fantastische old school whisky die
voor mij de winnaar van de avond werd (89/100).

Convalmore 32 Year Old 1975/2008, Old Malt Cask, 48%

Ah, we eindigden in schoonheid. Ik had niet durven hopen
dat we na de Banff -wat toch liquid history is – nog een whisky van een
verloren gegane distilleerderij zouden proeven. Arne en Arnout hebben ons
vanavond alvast erg verwend. Convalmore ligt in Dufftown en is dicht sinds
1985. William Grants Sons kocht de warehouses en gebruikt deze nu om
vaten Glenfiddich, Balvenie en Kininvie te rijpen. Maar dit terzijde. Van deze
Convalmore werden slechts 202 flessen op vatsterkte op ons losgelaten. De neus
was elegant en floraal op citroen, gebak en iets wat me aan een bloedneus deed
denken. Klinkt vreemd, maar werkte wonderwel. De smaak was erg clean op vooral
limoen en een karrenvracht aan vanille. De afdronk was erg, erg lang en zacht
gekruid, maar de balans van deze whisky was uitstekend. Een absoluut juweeltje
om deze geweldige avond mee af te sluiten (88/100).

Ja, amai mijn klak, wat een verwennerij, zeg. We mogen onze
twee pollen kussen, zoals dat heet, dat er nog zotten zijn (I mean that in the nicest possible way)
die zulke flessen open trekken om te delen met vrienden. Bedankt, heren, het
was weer top.

Ik zie de uitnodiging voor 2020 met veel graagte
verschijnen in mijn inbox.

May the Malt be with you.

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4462

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=4480

American Tasting bij PROOF

1975 Tasting Arne Arnout

EventsGeplaatst door Mark Dermul ma, februari 18, 2019 07:16:59

Arne en Arnout, twee whiskyvrienden voor het leven, zijn
beiden geboren in 1975 en vieren dat sinds een paar jaar met een heuse 1975
Tasting. Op 8 februari 2019 ging deze tasting al voor de 5e keer
door en ik had het geluk daarbij te zijn. Plaats van het gebeuren was de
gloednieuwe shop van Dram242 in Moorsel (nabij Aalst). Een bezoekje waard!

Er worden telkens zeven whisky’s geproefd. Een aperitiefje
en dan 6 prachtige single malts. Het theme van vandaag was Old Malt Cask. Aangezien
het om malts ging uit 1975 waarvan de laatste gebotteld werd in 2011, waren het
allemaal bottelingen van Douglas Laing (enkele jarengeleden ging het merk over
naar het bedrijf van de broer Hunter Laing Co).

De debatten werden geopend met een oude blend, naar goede
gewoonte.

Old Clan Blended Whisky, bottled 1975, 43%

Deze oude blend, waarvan maar weinig terug te vinden is,
werd gebotteld in 1975 en betrof Italiaanse import. De neus was erg zoet en
jong op nootjes en appelsien, maar leek wel uit blik geschonken. Op smaak kwam
daar nog een karrenvracht aan vanille bij. Hij was betrekkelijk scherp en
alcoholisch met een korte, snoeperige afdronk. Een leuk niemendalletje dat na
15 minuten wel een stuk beter werd en na meer dan een uur in het glas
veranderde in een vloeibare Chokotoff (71/100).

Glenrothes 25 Year Old 1975/2001, Old Malt Cask, 50%

Van deze Speysider werden 600 flessen op de markt gebracht,
wat mij deed vermoeden dat het om een sherryvat ging. Maar niet iedereen aan
tafel was het daarover eens. De neus was snoeperig op Haribo beertjes,
abrikozen en vanille, wat zich verder zette op smaak, weliswaar aangevuld met wat
munt en peper. De afdronk was eerder kort. Leuke maar naar mijn mening eerder
atypische Glenrothes, een tikkeltje likeurachtig. Een allemansvriend (84/100).

Glen Grant 36 Year Old 1975/2011, Old Malt Cask, 50%

Deze Glen Grant rijpte op een zogenaamd Brandy Finished
Butt en bracht 268 flessen voort. De neus was bijzonder fruitig en
aantrekkelijk met appels, kiwi, banaan en stekelbes. De smaak lag mooi in het
verlengde, maar werd tevens opgesmukt met zoethout en een toefje leder, terwijl
de afdronk drogend, warm en pikant was met frangipane gebak op het sterfbed.
Hij kwam jonger over dan hij werkelijk is, maar werd wel door iedereen erg
geapprecieerd (86/100).

Strathmill 36 Year Old 1975/2011, Old Malt Cask, 44.1%

Normaal worden alle malts in de Old Malt Cask reeks
gebotteld op 50% – iets wat Fred Laing omschrijft als de Golden Drinking
Strength – maar deze zat op het moment van botteling al lager op
alcoholpercentage. Vatsterkte dan maar voor de 367 flessen. De distilleerderij
startte haar naam als Glenisla-Glenlivet en werd pas in 1994 omgedoopt tot
Strathmill. De neus was mierzoet op droge kokosnoot, abrikozen en drop, terwijl
dat op smaak eerder richting yoghurt met ananas ging, alvorens de tannine voor
een droge toets zorgde. De afdronk was lang en intens met een pepertje. Ik was
aangenaam verrast. Dit is de eerste keer dat ik overtuigd kan zeggen dat ik een
lekkere Strathmill heb geproefd (86/100).

Tomatin 31 Year Old 1975/2007, Old Malt Cask, 50%

Hoewel de nieuwe standaardrange van Tomatin mij minder goed
bevalt, kan ik oudere Tomatin echt wel waarderen en dat was hier niet anders.
Dit vat had 296 flessen voortgebracht met een neus vol zoete bouillon, karamel
en rood fruit, peperkoek, kalisse en ananas op de barbecue. Heerlijk! Hij was
lekker vol op smaak, romig als een smoothie van rood fruit met wat tropische
toetsen. In de lange afdronk ontwaarde ik wat nootmuskaat en een bittertje.
Deze fluweelzachte Tomatin was perfect in balans en ronduit top (88/100).

Banff 32 Year Old 1975/2008, Old Malt Cask, 48.7%

Banff is één van die legendarische lost malts geworden, gesloten in 1983 en wat er nog van overeind
stond werd in 1991 vernield door brand. Dat je hem niet vaak tegenkomt, laat
staan kan betalen, hoef ik u niet uit te leggen. Slechts 164 flessen van dit
goedje werden uitgebracht. De neus barstte van het witte fruit en al even witte
chocolade, leder, tijgerbalsem, een florale en metalige toets en zelfs iets
medicinaal waar ik niet meteen de vinger op kon leggen. Maar wat een feest. Op
smaak kwam dat allemaal terug, aangevuld met wat zachte vanille. In de lange,
zoete afdronk kreeg ik nog wat peper, noten en een heerlijk streepje woodsmoke.
Fantastische old school whisky die
voor mij de winnaar van de avond werd (89/100).

Convalmore 32 Year Old 1975/2008, Old Malt Cask, 48%

Ah, we eindigden in schoonheid. Ik had niet durven hopen
dat we na de Banff -wat toch liquid history is – nog een whisky van een
verloren gegane distilleerderij zouden proeven. Arne en Arnout hebben ons
vanavond alvast erg verwend. Convalmore ligt in Dufftown en is dicht sinds
1985. William Grants Sons kocht de warehouses en gebruikt deze nu om
vaten Glenfiddich, Balvenie en Kininvie te rijpen. Maar dit terzijde. Van deze
Convalmore werden slechts 202 flessen op vatsterkte op ons losgelaten. De neus
was elegant en floraal op citroen, gebak en iets wat me aan een bloedneus deed
denken. Klinkt vreemd, maar werkte wonderwel. De smaak was erg clean op vooral
limoen en een karrenvracht aan vanille. De afdronk was erg, erg lang en zacht
gekruid, maar de balans van deze whisky was uitstekend. Een absoluut juweeltje
om deze geweldige avond mee af te sluiten (88/100).

Ja, amai mijn klak, wat een verwennerij, zeg. We mogen onze
twee pollen kussen, zoals dat heet, dat er nog zotten zijn (I mean that in the nicest possible way)
die zulke flessen open trekken om te delen met vrienden. Bedankt, heren, het
was weer top.

Ik zie de uitnodiging voor 2020 met veel graagte
verschijnen in mijn inbox.

May the Malt be with you.

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4462

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=4481

Glen Garioch 6 Year Old 2011 Carn Mor

1975 Tasting Arne Arnout

EventsGeplaatst door Mark Dermul ma, februari 18, 2019 07:16:59

Arne en Arnout, twee whiskyvrienden voor het leven, zijn
beiden geboren in 1975 en vieren dat sinds een paar jaar met een heuse 1975
Tasting. Op 8 februari 2019 ging deze tasting al voor de 5e keer
door en ik had het geluk daarbij te zijn. Plaats van het gebeuren was de
gloednieuwe shop van Dram242 in Moorsel (nabij Aalst). Een bezoekje waard!

Er worden telkens zeven whisky’s geproefd. Een aperitiefje
en dan 6 prachtige single malts. Het theme van vandaag was Old Malt Cask. Aangezien
het om malts ging uit 1975 waarvan de laatste gebotteld werd in 2011, waren het
allemaal bottelingen van Douglas Laing (enkele jarengeleden ging het merk over
naar het bedrijf van de broer Hunter Laing Co).

De debatten werden geopend met een oude blend, naar goede
gewoonte.

Old Clan Blended Whisky, bottled 1975, 43%

Deze oude blend, waarvan maar weinig terug te vinden is,
werd gebotteld in 1975 en betrof Italiaanse import. De neus was erg zoet en
jong op nootjes en appelsien, maar leek wel uit blik geschonken. Op smaak kwam
daar nog een karrenvracht aan vanille bij. Hij was betrekkelijk scherp en
alcoholisch met een korte, snoeperige afdronk. Een leuk niemendalletje dat na
15 minuten wel een stuk beter werd en na meer dan een uur in het glas
veranderde in een vloeibare Chokotoff (71/100).

Glenrothes 25 Year Old 1975/2001, Old Malt Cask, 50%

Van deze Speysider werden 600 flessen op de markt gebracht,
wat mij deed vermoeden dat het om een sherryvat ging. Maar niet iedereen aan
tafel was het daarover eens. De neus was snoeperig op Haribo beertjes,
abrikozen en vanille, wat zich verder zette op smaak, weliswaar aangevuld met wat
munt en peper. De afdronk was eerder kort. Leuke maar naar mijn mening eerder
atypische Glenrothes, een tikkeltje likeurachtig. Een allemansvriend (84/100).

Glen Grant 36 Year Old 1975/2011, Old Malt Cask, 50%

Deze Glen Grant rijpte op een zogenaamd Brandy Finished
Butt en bracht 268 flessen voort. De neus was bijzonder fruitig en
aantrekkelijk met appels, kiwi, banaan en stekelbes. De smaak lag mooi in het
verlengde, maar werd tevens opgesmukt met zoethout en een toefje leder, terwijl
de afdronk drogend, warm en pikant was met frangipane gebak op het sterfbed.
Hij kwam jonger over dan hij werkelijk is, maar werd wel door iedereen erg
geapprecieerd (86/100).

Strathmill 36 Year Old 1975/2011, Old Malt Cask, 44.1%

Normaal worden alle malts in de Old Malt Cask reeks
gebotteld op 50% – iets wat Fred Laing omschrijft als de Golden Drinking
Strength – maar deze zat op het moment van botteling al lager op
alcoholpercentage. Vatsterkte dan maar voor de 367 flessen. De distilleerderij
startte haar naam als Glenisla-Glenlivet en werd pas in 1994 omgedoopt tot
Strathmill. De neus was mierzoet op droge kokosnoot, abrikozen en drop, terwijl
dat op smaak eerder richting yoghurt met ananas ging, alvorens de tannine voor
een droge toets zorgde. De afdronk was lang en intens met een pepertje. Ik was
aangenaam verrast. Dit is de eerste keer dat ik overtuigd kan zeggen dat ik een
lekkere Strathmill heb geproefd (86/100).

Tomatin 31 Year Old 1975/2007, Old Malt Cask, 50%

Hoewel de nieuwe standaardrange van Tomatin mij minder goed
bevalt, kan ik oudere Tomatin echt wel waarderen en dat was hier niet anders.
Dit vat had 296 flessen voortgebracht met een neus vol zoete bouillon, karamel
en rood fruit, peperkoek, kalisse en ananas op de barbecue. Heerlijk! Hij was
lekker vol op smaak, romig als een smoothie van rood fruit met wat tropische
toetsen. In de lange afdronk ontwaarde ik wat nootmuskaat en een bittertje.
Deze fluweelzachte Tomatin was perfect in balans en ronduit top (88/100).

Banff 32 Year Old 1975/2008, Old Malt Cask, 48.7%

Banff is één van die legendarische lost malts geworden, gesloten in 1983 en wat er nog van overeind
stond werd in 1991 vernield door brand. Dat je hem niet vaak tegenkomt, laat
staan kan betalen, hoef ik u niet uit te leggen. Slechts 164 flessen van dit
goedje werden uitgebracht. De neus barstte van het witte fruit en al even witte
chocolade, leder, tijgerbalsem, een florale en metalige toets en zelfs iets
medicinaal waar ik niet meteen de vinger op kon leggen. Maar wat een feest. Op
smaak kwam dat allemaal terug, aangevuld met wat zachte vanille. In de lange,
zoete afdronk kreeg ik nog wat peper, noten en een heerlijk streepje woodsmoke.
Fantastische old school whisky die
voor mij de winnaar van de avond werd (89/100).

Convalmore 32 Year Old 1975/2008, Old Malt Cask, 48%

Ah, we eindigden in schoonheid. Ik had niet durven hopen
dat we na de Banff -wat toch liquid history is – nog een whisky van een
verloren gegane distilleerderij zouden proeven. Arne en Arnout hebben ons
vanavond alvast erg verwend. Convalmore ligt in Dufftown en is dicht sinds
1985. William Grants Sons kocht de warehouses en gebruikt deze nu om
vaten Glenfiddich, Balvenie en Kininvie te rijpen. Maar dit terzijde. Van deze
Convalmore werden slechts 202 flessen op vatsterkte op ons losgelaten. De neus
was elegant en floraal op citroen, gebak en iets wat me aan een bloedneus deed
denken. Klinkt vreemd, maar werkte wonderwel. De smaak was erg clean op vooral
limoen en een karrenvracht aan vanille. De afdronk was erg, erg lang en zacht
gekruid, maar de balans van deze whisky was uitstekend. Een absoluut juweeltje
om deze geweldige avond mee af te sluiten (88/100).

Ja, amai mijn klak, wat een verwennerij, zeg. We mogen onze
twee pollen kussen, zoals dat heet, dat er nog zotten zijn (I mean that in the nicest possible way)
die zulke flessen open trekken om te delen met vrienden. Bedankt, heren, het
was weer top.

Ik zie de uitnodiging voor 2020 met veel graagte
verschijnen in mijn inbox.

May the Malt be with you.

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4462

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=4479

Deanston 15 Year Old Organic

1975 Tasting Arne Arnout

EventsGeplaatst door Mark Dermul ma, februari 18, 2019 07:16:59

Arne en Arnout, twee whiskyvrienden voor het leven, zijn
beiden geboren in 1975 en vieren dat sinds een paar jaar met een heuse 1975
Tasting. Op 8 februari 2019 ging deze tasting al voor de 5e keer
door en ik had het geluk daarbij te zijn. Plaats van het gebeuren was de
gloednieuwe shop van Dram242 in Moorsel (nabij Aalst). Een bezoekje waard!

Er worden telkens zeven whisky’s geproefd. Een aperitiefje
en dan 6 prachtige single malts. Het theme van vandaag was Old Malt Cask. Aangezien
het om malts ging uit 1975 waarvan de laatste gebotteld werd in 2011, waren het
allemaal bottelingen van Douglas Laing (enkele jarengeleden ging het merk over
naar het bedrijf van de broer Hunter Laing Co).

De debatten werden geopend met een oude blend, naar goede
gewoonte.

Old Clan Blended Whisky, bottled 1975, 43%

Deze oude blend, waarvan maar weinig terug te vinden is,
werd gebotteld in 1975 en betrof Italiaanse import. De neus was erg zoet en
jong op nootjes en appelsien, maar leek wel uit blik geschonken. Op smaak kwam
daar nog een karrenvracht aan vanille bij. Hij was betrekkelijk scherp en
alcoholisch met een korte, snoeperige afdronk. Een leuk niemendalletje dat na
15 minuten wel een stuk beter werd en na meer dan een uur in het glas
veranderde in een vloeibare Chokotoff (71/100).

Glenrothes 25 Year Old 1975/2001, Old Malt Cask, 50%

Van deze Speysider werden 600 flessen op de markt gebracht,
wat mij deed vermoeden dat het om een sherryvat ging. Maar niet iedereen aan
tafel was het daarover eens. De neus was snoeperig op Haribo beertjes,
abrikozen en vanille, wat zich verder zette op smaak, weliswaar aangevuld met wat
munt en peper. De afdronk was eerder kort. Leuke maar naar mijn mening eerder
atypische Glenrothes, een tikkeltje likeurachtig. Een allemansvriend (84/100).

Glen Grant 36 Year Old 1975/2011, Old Malt Cask, 50%

Deze Glen Grant rijpte op een zogenaamd Brandy Finished
Butt en bracht 268 flessen voort. De neus was bijzonder fruitig en
aantrekkelijk met appels, kiwi, banaan en stekelbes. De smaak lag mooi in het
verlengde, maar werd tevens opgesmukt met zoethout en een toefje leder, terwijl
de afdronk drogend, warm en pikant was met frangipane gebak op het sterfbed.
Hij kwam jonger over dan hij werkelijk is, maar werd wel door iedereen erg
geapprecieerd (86/100).

Strathmill 36 Year Old 1975/2011, Old Malt Cask, 44.1%

Normaal worden alle malts in de Old Malt Cask reeks
gebotteld op 50% – iets wat Fred Laing omschrijft als de Golden Drinking
Strength – maar deze zat op het moment van botteling al lager op
alcoholpercentage. Vatsterkte dan maar voor de 367 flessen. De distilleerderij
startte haar naam als Glenisla-Glenlivet en werd pas in 1994 omgedoopt tot
Strathmill. De neus was mierzoet op droge kokosnoot, abrikozen en drop, terwijl
dat op smaak eerder richting yoghurt met ananas ging, alvorens de tannine voor
een droge toets zorgde. De afdronk was lang en intens met een pepertje. Ik was
aangenaam verrast. Dit is de eerste keer dat ik overtuigd kan zeggen dat ik een
lekkere Strathmill heb geproefd (86/100).

Tomatin 31 Year Old 1975/2007, Old Malt Cask, 50%

Hoewel de nieuwe standaardrange van Tomatin mij minder goed
bevalt, kan ik oudere Tomatin echt wel waarderen en dat was hier niet anders.
Dit vat had 296 flessen voortgebracht met een neus vol zoete bouillon, karamel
en rood fruit, peperkoek, kalisse en ananas op de barbecue. Heerlijk! Hij was
lekker vol op smaak, romig als een smoothie van rood fruit met wat tropische
toetsen. In de lange afdronk ontwaarde ik wat nootmuskaat en een bittertje.
Deze fluweelzachte Tomatin was perfect in balans en ronduit top (88/100).

Banff 32 Year Old 1975/2008, Old Malt Cask, 48.7%

Banff is één van die legendarische lost malts geworden, gesloten in 1983 en wat er nog van overeind
stond werd in 1991 vernield door brand. Dat je hem niet vaak tegenkomt, laat
staan kan betalen, hoef ik u niet uit te leggen. Slechts 164 flessen van dit
goedje werden uitgebracht. De neus barstte van het witte fruit en al even witte
chocolade, leder, tijgerbalsem, een florale en metalige toets en zelfs iets
medicinaal waar ik niet meteen de vinger op kon leggen. Maar wat een feest. Op
smaak kwam dat allemaal terug, aangevuld met wat zachte vanille. In de lange,
zoete afdronk kreeg ik nog wat peper, noten en een heerlijk streepje woodsmoke.
Fantastische old school whisky die
voor mij de winnaar van de avond werd (89/100).

Convalmore 32 Year Old 1975/2008, Old Malt Cask, 48%

Ah, we eindigden in schoonheid. Ik had niet durven hopen
dat we na de Banff -wat toch liquid history is – nog een whisky van een
verloren gegane distilleerderij zouden proeven. Arne en Arnout hebben ons
vanavond alvast erg verwend. Convalmore ligt in Dufftown en is dicht sinds
1985. William Grants Sons kocht de warehouses en gebruikt deze nu om
vaten Glenfiddich, Balvenie en Kininvie te rijpen. Maar dit terzijde. Van deze
Convalmore werden slechts 202 flessen op vatsterkte op ons losgelaten. De neus
was elegant en floraal op citroen, gebak en iets wat me aan een bloedneus deed
denken. Klinkt vreemd, maar werkte wonderwel. De smaak was erg clean op vooral
limoen en een karrenvracht aan vanille. De afdronk was erg, erg lang en zacht
gekruid, maar de balans van deze whisky was uitstekend. Een absoluut juweeltje
om deze geweldige avond mee af te sluiten (88/100).

Ja, amai mijn klak, wat een verwennerij, zeg. We mogen onze
twee pollen kussen, zoals dat heet, dat er nog zotten zijn (I mean that in the nicest possible way)
die zulke flessen open trekken om te delen met vrienden. Bedankt, heren, het
was weer top.

Ik zie de uitnodiging voor 2020 met veel graagte
verschijnen in mijn inbox.

May the Malt be with you.

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4462

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=4477

Deanston 15 Year Old Organic

1975 Tasting Arne Arnout

EventsGeplaatst door Mark Dermul ma, februari 18, 2019 07:16:59

Arne en Arnout, twee whiskyvrienden voor het leven, zijn
beiden geboren in 1975 en vieren dat sinds een paar jaar met een heuse 1975
Tasting. Op 8 februari 2019 ging deze tasting al voor de 5e keer
door en ik had het geluk daarbij te zijn. Plaats van het gebeuren was de
gloednieuwe shop van Dram242 in Moorsel (nabij Aalst). Een bezoekje waard!

Er worden telkens zeven whisky’s geproefd. Een aperitiefje
en dan 6 prachtige single malts. Het theme van vandaag was Old Malt Cask. Aangezien
het om malts ging uit 1975 waarvan de laatste gebotteld werd in 2011, waren het
allemaal bottelingen van Douglas Laing (enkele jarengeleden ging het merk over
naar het bedrijf van de broer Hunter Laing Co).

De debatten werden geopend met een oude blend, naar goede
gewoonte.

Old Clan Blended Whisky, bottled 1975, 43%

Deze oude blend, waarvan maar weinig terug te vinden is,
werd gebotteld in 1975 en betrof Italiaanse import. De neus was erg zoet en
jong op nootjes en appelsien, maar leek wel uit blik geschonken. Op smaak kwam
daar nog een karrenvracht aan vanille bij. Hij was betrekkelijk scherp en
alcoholisch met een korte, snoeperige afdronk. Een leuk niemendalletje dat na
15 minuten wel een stuk beter werd en na meer dan een uur in het glas
veranderde in een vloeibare Chokotoff (71/100).

Glenrothes 25 Year Old 1975/2001, Old Malt Cask, 50%

Van deze Speysider werden 600 flessen op de markt gebracht,
wat mij deed vermoeden dat het om een sherryvat ging. Maar niet iedereen aan
tafel was het daarover eens. De neus was snoeperig op Haribo beertjes,
abrikozen en vanille, wat zich verder zette op smaak, weliswaar aangevuld met wat
munt en peper. De afdronk was eerder kort. Leuke maar naar mijn mening eerder
atypische Glenrothes, een tikkeltje likeurachtig. Een allemansvriend (84/100).

Glen Grant 36 Year Old 1975/2011, Old Malt Cask, 50%

Deze Glen Grant rijpte op een zogenaamd Brandy Finished
Butt en bracht 268 flessen voort. De neus was bijzonder fruitig en
aantrekkelijk met appels, kiwi, banaan en stekelbes. De smaak lag mooi in het
verlengde, maar werd tevens opgesmukt met zoethout en een toefje leder, terwijl
de afdronk drogend, warm en pikant was met frangipane gebak op het sterfbed.
Hij kwam jonger over dan hij werkelijk is, maar werd wel door iedereen erg
geapprecieerd (86/100).

Strathmill 36 Year Old 1975/2011, Old Malt Cask, 44.1%

Normaal worden alle malts in de Old Malt Cask reeks
gebotteld op 50% – iets wat Fred Laing omschrijft als de Golden Drinking
Strength – maar deze zat op het moment van botteling al lager op
alcoholpercentage. Vatsterkte dan maar voor de 367 flessen. De distilleerderij
startte haar naam als Glenisla-Glenlivet en werd pas in 1994 omgedoopt tot
Strathmill. De neus was mierzoet op droge kokosnoot, abrikozen en drop, terwijl
dat op smaak eerder richting yoghurt met ananas ging, alvorens de tannine voor
een droge toets zorgde. De afdronk was lang en intens met een pepertje. Ik was
aangenaam verrast. Dit is de eerste keer dat ik overtuigd kan zeggen dat ik een
lekkere Strathmill heb geproefd (86/100).

Tomatin 31 Year Old 1975/2007, Old Malt Cask, 50%

Hoewel de nieuwe standaardrange van Tomatin mij minder goed
bevalt, kan ik oudere Tomatin echt wel waarderen en dat was hier niet anders.
Dit vat had 296 flessen voortgebracht met een neus vol zoete bouillon, karamel
en rood fruit, peperkoek, kalisse en ananas op de barbecue. Heerlijk! Hij was
lekker vol op smaak, romig als een smoothie van rood fruit met wat tropische
toetsen. In de lange afdronk ontwaarde ik wat nootmuskaat en een bittertje.
Deze fluweelzachte Tomatin was perfect in balans en ronduit top (88/100).

Banff 32 Year Old 1975/2008, Old Malt Cask, 48.7%

Banff is één van die legendarische lost malts geworden, gesloten in 1983 en wat er nog van overeind
stond werd in 1991 vernield door brand. Dat je hem niet vaak tegenkomt, laat
staan kan betalen, hoef ik u niet uit te leggen. Slechts 164 flessen van dit
goedje werden uitgebracht. De neus barstte van het witte fruit en al even witte
chocolade, leder, tijgerbalsem, een florale en metalige toets en zelfs iets
medicinaal waar ik niet meteen de vinger op kon leggen. Maar wat een feest. Op
smaak kwam dat allemaal terug, aangevuld met wat zachte vanille. In de lange,
zoete afdronk kreeg ik nog wat peper, noten en een heerlijk streepje woodsmoke.
Fantastische old school whisky die
voor mij de winnaar van de avond werd (89/100).

Convalmore 32 Year Old 1975/2008, Old Malt Cask, 48%

Ah, we eindigden in schoonheid. Ik had niet durven hopen
dat we na de Banff -wat toch liquid history is – nog een whisky van een
verloren gegane distilleerderij zouden proeven. Arne en Arnout hebben ons
vanavond alvast erg verwend. Convalmore ligt in Dufftown en is dicht sinds
1985. William Grants Sons kocht de warehouses en gebruikt deze nu om
vaten Glenfiddich, Balvenie en Kininvie te rijpen. Maar dit terzijde. Van deze
Convalmore werden slechts 202 flessen op vatsterkte op ons losgelaten. De neus
was elegant en floraal op citroen, gebak en iets wat me aan een bloedneus deed
denken. Klinkt vreemd, maar werkte wonderwel. De smaak was erg clean op vooral
limoen en een karrenvracht aan vanille. De afdronk was erg, erg lang en zacht
gekruid, maar de balans van deze whisky was uitstekend. Een absoluut juweeltje
om deze geweldige avond mee af te sluiten (88/100).

Ja, amai mijn klak, wat een verwennerij, zeg. We mogen onze
twee pollen kussen, zoals dat heet, dat er nog zotten zijn (I mean that in the nicest possible way)
die zulke flessen open trekken om te delen met vrienden. Bedankt, heren, het
was weer top.

Ik zie de uitnodiging voor 2020 met veel graagte
verschijnen in mijn inbox.

May the Malt be with you.

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4462

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=4477

Deanston 9 Year Old 2008 Bordeaux Red Wine Cask

1975 Tasting Arne Arnout

EventsGeplaatst door Mark Dermul ma, februari 18, 2019 07:16:59

Arne en Arnout, twee whiskyvrienden voor het leven, zijn
beiden geboren in 1975 en vieren dat sinds een paar jaar met een heuse 1975
Tasting. Op 8 februari 2019 ging deze tasting al voor de 5e keer
door en ik had het geluk daarbij te zijn. Plaats van het gebeuren was de
gloednieuwe shop van Dram242 in Moorsel (nabij Aalst). Een bezoekje waard!

Er worden telkens zeven whisky’s geproefd. Een aperitiefje
en dan 6 prachtige single malts. Het theme van vandaag was Old Malt Cask. Aangezien
het om malts ging uit 1975 waarvan de laatste gebotteld werd in 2011, waren het
allemaal bottelingen van Douglas Laing (enkele jarengeleden ging het merk over
naar het bedrijf van de broer Hunter Laing Co).

De debatten werden geopend met een oude blend, naar goede
gewoonte.

Old Clan Blended Whisky, bottled 1975, 43%

Deze oude blend, waarvan maar weinig terug te vinden is,
werd gebotteld in 1975 en betrof Italiaanse import. De neus was erg zoet en
jong op nootjes en appelsien, maar leek wel uit blik geschonken. Op smaak kwam
daar nog een karrenvracht aan vanille bij. Hij was betrekkelijk scherp en
alcoholisch met een korte, snoeperige afdronk. Een leuk niemendalletje dat na
15 minuten wel een stuk beter werd en na meer dan een uur in het glas
veranderde in een vloeibare Chokotoff (71/100).

Glenrothes 25 Year Old 1975/2001, Old Malt Cask, 50%

Van deze Speysider werden 600 flessen op de markt gebracht,
wat mij deed vermoeden dat het om een sherryvat ging. Maar niet iedereen aan
tafel was het daarover eens. De neus was snoeperig op Haribo beertjes,
abrikozen en vanille, wat zich verder zette op smaak, weliswaar aangevuld met wat
munt en peper. De afdronk was eerder kort. Leuke maar naar mijn mening eerder
atypische Glenrothes, een tikkeltje likeurachtig. Een allemansvriend (84/100).

Glen Grant 36 Year Old 1975/2011, Old Malt Cask, 50%

Deze Glen Grant rijpte op een zogenaamd Brandy Finished
Butt en bracht 268 flessen voort. De neus was bijzonder fruitig en
aantrekkelijk met appels, kiwi, banaan en stekelbes. De smaak lag mooi in het
verlengde, maar werd tevens opgesmukt met zoethout en een toefje leder, terwijl
de afdronk drogend, warm en pikant was met frangipane gebak op het sterfbed.
Hij kwam jonger over dan hij werkelijk is, maar werd wel door iedereen erg
geapprecieerd (86/100).

Strathmill 36 Year Old 1975/2011, Old Malt Cask, 44.1%

Normaal worden alle malts in de Old Malt Cask reeks
gebotteld op 50% – iets wat Fred Laing omschrijft als de Golden Drinking
Strength – maar deze zat op het moment van botteling al lager op
alcoholpercentage. Vatsterkte dan maar voor de 367 flessen. De distilleerderij
startte haar naam als Glenisla-Glenlivet en werd pas in 1994 omgedoopt tot
Strathmill. De neus was mierzoet op droge kokosnoot, abrikozen en drop, terwijl
dat op smaak eerder richting yoghurt met ananas ging, alvorens de tannine voor
een droge toets zorgde. De afdronk was lang en intens met een pepertje. Ik was
aangenaam verrast. Dit is de eerste keer dat ik overtuigd kan zeggen dat ik een
lekkere Strathmill heb geproefd (86/100).

Tomatin 31 Year Old 1975/2007, Old Malt Cask, 50%

Hoewel de nieuwe standaardrange van Tomatin mij minder goed
bevalt, kan ik oudere Tomatin echt wel waarderen en dat was hier niet anders.
Dit vat had 296 flessen voortgebracht met een neus vol zoete bouillon, karamel
en rood fruit, peperkoek, kalisse en ananas op de barbecue. Heerlijk! Hij was
lekker vol op smaak, romig als een smoothie van rood fruit met wat tropische
toetsen. In de lange afdronk ontwaarde ik wat nootmuskaat en een bittertje.
Deze fluweelzachte Tomatin was perfect in balans en ronduit top (88/100).

Banff 32 Year Old 1975/2008, Old Malt Cask, 48.7%

Banff is één van die legendarische lost malts geworden, gesloten in 1983 en wat er nog van overeind
stond werd in 1991 vernield door brand. Dat je hem niet vaak tegenkomt, laat
staan kan betalen, hoef ik u niet uit te leggen. Slechts 164 flessen van dit
goedje werden uitgebracht. De neus barstte van het witte fruit en al even witte
chocolade, leder, tijgerbalsem, een florale en metalige toets en zelfs iets
medicinaal waar ik niet meteen de vinger op kon leggen. Maar wat een feest. Op
smaak kwam dat allemaal terug, aangevuld met wat zachte vanille. In de lange,
zoete afdronk kreeg ik nog wat peper, noten en een heerlijk streepje woodsmoke.
Fantastische old school whisky die
voor mij de winnaar van de avond werd (89/100).

Convalmore 32 Year Old 1975/2008, Old Malt Cask, 48%

Ah, we eindigden in schoonheid. Ik had niet durven hopen
dat we na de Banff -wat toch liquid history is – nog een whisky van een
verloren gegane distilleerderij zouden proeven. Arne en Arnout hebben ons
vanavond alvast erg verwend. Convalmore ligt in Dufftown en is dicht sinds
1985. William Grants Sons kocht de warehouses en gebruikt deze nu om
vaten Glenfiddich, Balvenie en Kininvie te rijpen. Maar dit terzijde. Van deze
Convalmore werden slechts 202 flessen op vatsterkte op ons losgelaten. De neus
was elegant en floraal op citroen, gebak en iets wat me aan een bloedneus deed
denken. Klinkt vreemd, maar werkte wonderwel. De smaak was erg clean op vooral
limoen en een karrenvracht aan vanille. De afdronk was erg, erg lang en zacht
gekruid, maar de balans van deze whisky was uitstekend. Een absoluut juweeltje
om deze geweldige avond mee af te sluiten (88/100).

Ja, amai mijn klak, wat een verwennerij, zeg. We mogen onze
twee pollen kussen, zoals dat heet, dat er nog zotten zijn (I mean that in the nicest possible way)
die zulke flessen open trekken om te delen met vrienden. Bedankt, heren, het
was weer top.

Ik zie de uitnodiging voor 2020 met veel graagte
verschijnen in mijn inbox.

May the Malt be with you.

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4462

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=4478

Deanston 9 Year Old 2008 Bordeaux Red Wine Cask

1975 Tasting Arne Arnout

EventsGeplaatst door Mark Dermul ma, februari 18, 2019 07:16:59

Arne en Arnout, twee whiskyvrienden voor het leven, zijn
beiden geboren in 1975 en vieren dat sinds een paar jaar met een heuse 1975
Tasting. Op 8 februari 2019 ging deze tasting al voor de 5e keer
door en ik had het geluk daarbij te zijn. Plaats van het gebeuren was de
gloednieuwe shop van Dram242 in Moorsel (nabij Aalst). Een bezoekje waard!

Er worden telkens zeven whisky’s geproefd. Een aperitiefje
en dan 6 prachtige single malts. Het theme van vandaag was Old Malt Cask. Aangezien
het om malts ging uit 1975 waarvan de laatste gebotteld werd in 2011, waren het
allemaal bottelingen van Douglas Laing (enkele jarengeleden ging het merk over
naar het bedrijf van de broer Hunter Laing Co).

De debatten werden geopend met een oude blend, naar goede
gewoonte.

Old Clan Blended Whisky, bottled 1975, 43%

Deze oude blend, waarvan maar weinig terug te vinden is,
werd gebotteld in 1975 en betrof Italiaanse import. De neus was erg zoet en
jong op nootjes en appelsien, maar leek wel uit blik geschonken. Op smaak kwam
daar nog een karrenvracht aan vanille bij. Hij was betrekkelijk scherp en
alcoholisch met een korte, snoeperige afdronk. Een leuk niemendalletje dat na
15 minuten wel een stuk beter werd en na meer dan een uur in het glas
veranderde in een vloeibare Chokotoff (71/100).

Glenrothes 25 Year Old 1975/2001, Old Malt Cask, 50%

Van deze Speysider werden 600 flessen op de markt gebracht,
wat mij deed vermoeden dat het om een sherryvat ging. Maar niet iedereen aan
tafel was het daarover eens. De neus was snoeperig op Haribo beertjes,
abrikozen en vanille, wat zich verder zette op smaak, weliswaar aangevuld met wat
munt en peper. De afdronk was eerder kort. Leuke maar naar mijn mening eerder
atypische Glenrothes, een tikkeltje likeurachtig. Een allemansvriend (84/100).

Glen Grant 36 Year Old 1975/2011, Old Malt Cask, 50%

Deze Glen Grant rijpte op een zogenaamd Brandy Finished
Butt en bracht 268 flessen voort. De neus was bijzonder fruitig en
aantrekkelijk met appels, kiwi, banaan en stekelbes. De smaak lag mooi in het
verlengde, maar werd tevens opgesmukt met zoethout en een toefje leder, terwijl
de afdronk drogend, warm en pikant was met frangipane gebak op het sterfbed.
Hij kwam jonger over dan hij werkelijk is, maar werd wel door iedereen erg
geapprecieerd (86/100).

Strathmill 36 Year Old 1975/2011, Old Malt Cask, 44.1%

Normaal worden alle malts in de Old Malt Cask reeks
gebotteld op 50% – iets wat Fred Laing omschrijft als de Golden Drinking
Strength – maar deze zat op het moment van botteling al lager op
alcoholpercentage. Vatsterkte dan maar voor de 367 flessen. De distilleerderij
startte haar naam als Glenisla-Glenlivet en werd pas in 1994 omgedoopt tot
Strathmill. De neus was mierzoet op droge kokosnoot, abrikozen en drop, terwijl
dat op smaak eerder richting yoghurt met ananas ging, alvorens de tannine voor
een droge toets zorgde. De afdronk was lang en intens met een pepertje. Ik was
aangenaam verrast. Dit is de eerste keer dat ik overtuigd kan zeggen dat ik een
lekkere Strathmill heb geproefd (86/100).

Tomatin 31 Year Old 1975/2007, Old Malt Cask, 50%

Hoewel de nieuwe standaardrange van Tomatin mij minder goed
bevalt, kan ik oudere Tomatin echt wel waarderen en dat was hier niet anders.
Dit vat had 296 flessen voortgebracht met een neus vol zoete bouillon, karamel
en rood fruit, peperkoek, kalisse en ananas op de barbecue. Heerlijk! Hij was
lekker vol op smaak, romig als een smoothie van rood fruit met wat tropische
toetsen. In de lange afdronk ontwaarde ik wat nootmuskaat en een bittertje.
Deze fluweelzachte Tomatin was perfect in balans en ronduit top (88/100).

Banff 32 Year Old 1975/2008, Old Malt Cask, 48.7%

Banff is één van die legendarische lost malts geworden, gesloten in 1983 en wat er nog van overeind
stond werd in 1991 vernield door brand. Dat je hem niet vaak tegenkomt, laat
staan kan betalen, hoef ik u niet uit te leggen. Slechts 164 flessen van dit
goedje werden uitgebracht. De neus barstte van het witte fruit en al even witte
chocolade, leder, tijgerbalsem, een florale en metalige toets en zelfs iets
medicinaal waar ik niet meteen de vinger op kon leggen. Maar wat een feest. Op
smaak kwam dat allemaal terug, aangevuld met wat zachte vanille. In de lange,
zoete afdronk kreeg ik nog wat peper, noten en een heerlijk streepje woodsmoke.
Fantastische old school whisky die
voor mij de winnaar van de avond werd (89/100).

Convalmore 32 Year Old 1975/2008, Old Malt Cask, 48%

Ah, we eindigden in schoonheid. Ik had niet durven hopen
dat we na de Banff -wat toch liquid history is – nog een whisky van een
verloren gegane distilleerderij zouden proeven. Arne en Arnout hebben ons
vanavond alvast erg verwend. Convalmore ligt in Dufftown en is dicht sinds
1985. William Grants Sons kocht de warehouses en gebruikt deze nu om
vaten Glenfiddich, Balvenie en Kininvie te rijpen. Maar dit terzijde. Van deze
Convalmore werden slechts 202 flessen op vatsterkte op ons losgelaten. De neus
was elegant en floraal op citroen, gebak en iets wat me aan een bloedneus deed
denken. Klinkt vreemd, maar werkte wonderwel. De smaak was erg clean op vooral
limoen en een karrenvracht aan vanille. De afdronk was erg, erg lang en zacht
gekruid, maar de balans van deze whisky was uitstekend. Een absoluut juweeltje
om deze geweldige avond mee af te sluiten (88/100).

Ja, amai mijn klak, wat een verwennerij, zeg. We mogen onze
twee pollen kussen, zoals dat heet, dat er nog zotten zijn (I mean that in the nicest possible way)
die zulke flessen open trekken om te delen met vrienden. Bedankt, heren, het
was weer top.

Ik zie de uitnodiging voor 2020 met veel graagte
verschijnen in mijn inbox.

May the Malt be with you.

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4462

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=4478