Fettercairn 8 Year Old ‘875’

Gordon MacPhail

DistilleerderijenGeplaatst door Mark Dermul wo, maart 05, 2014 18:23:39

Gordon MacPhail

58-60 South St

Elgin, IV30 1JY

Scotland

+44 1343 545 110

www.gordonandmacphail.com

Urquhart

In 1895 namen James Gordon en John Alexander MacPhail hun intrek in het pand aan de South Street in Elgin en begonnen hun kruidenierszaak, waar ook thee, wijn en spirits verkocht werden. Nog in het eerste jaar trad een jongeman van 15 in dienst die van onschatbare waarde zou blijken voor de partners, als het ging om het selecteren van whiskyvaten en het samenstellen van de blends van het huis. Die jongeman was John Urquhart.

Urquhart zou uiteindelijk als partner toetreden tot de zaak, nadat MacPhail in maart 1915 met pensioen ging. Twee weken later overleed Gordon dan plots, waardoor John, nu 35, de zaak alleen verder zette. Hij ging zich steeds meer specializeren in single malts en bottelde grote namen als Macallan, Glenlivet, Glen Grant, Linkwood en Mortlach. Dankzij het grote succes ging hij zelfs zijn eigen vaten kopen om te laten vullen op de distilleerderij met new make en te rijpen te leggen in eigen warehouses. De stocks van Gordon MacPhail zijn ook vandaag nog steeds legendarisch.

Connoisseurs

In 1933 traden zijn kinderen George en Betty toe en in 1950 zijn jongere zoon Gordon. Het familiebedrijf bezat op dat ogenblik (en wellicht nu nog steeds) de grootste voorraad single malt ter wereld. John overleed in 1956 en vier jaar later lanceerde George de Connoisseur’s Choice, waarbij voor het eerst verschillende malts onder één merknaam werden verkocht.

George bracht zijn eigen kinderen ook in de firma: Ian in 1967, David in 1972, Michael en Rosemary in 1981. Einde jaren ’70 werd het familiebedrijf een Ltd company, maar het bleef toch in familiehanden. In 2001 overleed George Urquhart. In 2006 traden zijn kleinzonen Stephen Rankin en Neil Urquhart toe tot het bedrijf, waar ze in 2010 benoemd werden tot de directie. Vandaag zitten Richard en Stuart Urquhart, de vierde generatie al, eveneens in het bedrijf.

Benromach

Doorheen de lange geschiedenis van het bedrijf droomde de Urquharts er altijd van om een eigen distilleerderij te runnen. Die droom ging in vervulling toen ze in 1993 de Benromach Distillery in Forres kochten. In 1998 werd ze, na grondige opknapbeurt, heropend onder leiding van Prince Charles.

Over de Benromach Distillery kan je hier één en ander terugvinden.

Range

In 2010 schreef GM geschiedenis door de release van de oudste single malt ooit, zijnde een 70-jarige Mortlach. In 2011 volgde dan de Glenlivet 70 Year Old. Maar naast die Generations, die niet voor de gewone sterveling zijn, kennen we Gordon MacPhail voornamelijk van hun uitgebreide ranges.

Connoisseurs Choice, CASK, Private Collection, Rare Old, Rare Vintage, Speymalt en de MacPhail’s Collection.

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post2461

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=2464

Fettercairn 10 Year Old 1993

Gordon MacPhail

DistilleerderijenGeplaatst door Mark Dermul wo, maart 05, 2014 18:23:39

Gordon MacPhail

58-60 South St

Elgin, IV30 1JY

Scotland

+44 1343 545 110

www.gordonandmacphail.com

Urquhart

In 1895 namen James Gordon en John Alexander MacPhail hun intrek in het pand aan de South Street in Elgin en begonnen hun kruidenierszaak, waar ook thee, wijn en spirits verkocht werden. Nog in het eerste jaar trad een jongeman van 15 in dienst die van onschatbare waarde zou blijken voor de partners, als het ging om het selecteren van whiskyvaten en het samenstellen van de blends van het huis. Die jongeman was John Urquhart.

Urquhart zou uiteindelijk als partner toetreden tot de zaak, nadat MacPhail in maart 1915 met pensioen ging. Twee weken later overleed Gordon dan plots, waardoor John, nu 35, de zaak alleen verder zette. Hij ging zich steeds meer specializeren in single malts en bottelde grote namen als Macallan, Glenlivet, Glen Grant, Linkwood en Mortlach. Dankzij het grote succes ging hij zelfs zijn eigen vaten kopen om te laten vullen op de distilleerderij met new make en te rijpen te leggen in eigen warehouses. De stocks van Gordon MacPhail zijn ook vandaag nog steeds legendarisch.

Connoisseurs

In 1933 traden zijn kinderen George en Betty toe en in 1950 zijn jongere zoon Gordon. Het familiebedrijf bezat op dat ogenblik (en wellicht nu nog steeds) de grootste voorraad single malt ter wereld. John overleed in 1956 en vier jaar later lanceerde George de Connoisseur’s Choice, waarbij voor het eerst verschillende malts onder één merknaam werden verkocht.

George bracht zijn eigen kinderen ook in de firma: Ian in 1967, David in 1972, Michael en Rosemary in 1981. Einde jaren ’70 werd het familiebedrijf een Ltd company, maar het bleef toch in familiehanden. In 2001 overleed George Urquhart. In 2006 traden zijn kleinzonen Stephen Rankin en Neil Urquhart toe tot het bedrijf, waar ze in 2010 benoemd werden tot de directie. Vandaag zitten Richard en Stuart Urquhart, de vierde generatie al, eveneens in het bedrijf.

Benromach

Doorheen de lange geschiedenis van het bedrijf droomde de Urquharts er altijd van om een eigen distilleerderij te runnen. Die droom ging in vervulling toen ze in 1993 de Benromach Distillery in Forres kochten. In 1998 werd ze, na grondige opknapbeurt, heropend onder leiding van Prince Charles.

Over de Benromach Distillery kan je hier één en ander terugvinden.

Range

In 2010 schreef GM geschiedenis door de release van de oudste single malt ooit, zijnde een 70-jarige Mortlach. In 2011 volgde dan de Glenlivet 70 Year Old. Maar naast die Generations, die niet voor de gewone sterveling zijn, kennen we Gordon MacPhail voornamelijk van hun uitgebreide ranges.

Connoisseurs Choice, CASK, Private Collection, Rare Old, Rare Vintage, Speymalt en de MacPhail’s Collection.

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post2461

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=2465

Fettercairn Distillery

Gordon MacPhail

DistilleerderijenGeplaatst door Mark Dermul wo, maart 05, 2014 18:23:39

Gordon MacPhail

58-60 South St

Elgin, IV30 1JY

Scotland

+44 1343 545 110

www.gordonandmacphail.com

Urquhart

In 1895 namen James Gordon en John Alexander MacPhail hun intrek in het pand aan de South Street in Elgin en begonnen hun kruidenierszaak, waar ook thee, wijn en spirits verkocht werden. Nog in het eerste jaar trad een jongeman van 15 in dienst die van onschatbare waarde zou blijken voor de partners, als het ging om het selecteren van whiskyvaten en het samenstellen van de blends van het huis. Die jongeman was John Urquhart.

Urquhart zou uiteindelijk als partner toetreden tot de zaak, nadat MacPhail in maart 1915 met pensioen ging. Twee weken later overleed Gordon dan plots, waardoor John, nu 35, de zaak alleen verder zette. Hij ging zich steeds meer specializeren in single malts en bottelde grote namen als Macallan, Glenlivet, Glen Grant, Linkwood en Mortlach. Dankzij het grote succes ging hij zelfs zijn eigen vaten kopen om te laten vullen op de distilleerderij met new make en te rijpen te leggen in eigen warehouses. De stocks van Gordon MacPhail zijn ook vandaag nog steeds legendarisch.

Connoisseurs

In 1933 traden zijn kinderen George en Betty toe en in 1950 zijn jongere zoon Gordon. Het familiebedrijf bezat op dat ogenblik (en wellicht nu nog steeds) de grootste voorraad single malt ter wereld. John overleed in 1956 en vier jaar later lanceerde George de Connoisseur’s Choice, waarbij voor het eerst verschillende malts onder één merknaam werden verkocht.

George bracht zijn eigen kinderen ook in de firma: Ian in 1967, David in 1972, Michael en Rosemary in 1981. Einde jaren ’70 werd het familiebedrijf een Ltd company, maar het bleef toch in familiehanden. In 2001 overleed George Urquhart. In 2006 traden zijn kleinzonen Stephen Rankin en Neil Urquhart toe tot het bedrijf, waar ze in 2010 benoemd werden tot de directie. Vandaag zitten Richard en Stuart Urquhart, de vierde generatie al, eveneens in het bedrijf.

Benromach

Doorheen de lange geschiedenis van het bedrijf droomde de Urquharts er altijd van om een eigen distilleerderij te runnen. Die droom ging in vervulling toen ze in 1993 de Benromach Distillery in Forres kochten. In 1998 werd ze, na grondige opknapbeurt, heropend onder leiding van Prince Charles.

Over de Benromach Distillery kan je hier één en ander terugvinden.

Range

In 2010 schreef GM geschiedenis door de release van de oudste single malt ooit, zijnde een 70-jarige Mortlach. In 2011 volgde dan de Glenlivet 70 Year Old. Maar naast die Generations, die niet voor de gewone sterveling zijn, kennen we Gordon MacPhail voornamelijk van hun uitgebreide ranges.

Connoisseurs Choice, CASK, Private Collection, Rare Old, Rare Vintage, Speymalt en de MacPhail’s Collection.

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post2461

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=2463

Littlemill 21 Year Old 1992 The Whiskyman Age Matters

Reisverslag Glasgow (deel 1 van 4)

ReizenGeplaatst door Mark Dermul do, februari 20, 2014 07:26:11

Het was al weer veel te lang geleden (van juni 2011) dat ik in Schotland geweest was, dus ik keek enorm uit naar het Valentijnsweekend waarin ik met Dearly Beloved zou afzakken naar Glasgow. De reden was drievoudig. Eén: gezellig weekend met het vrouwtje en ons bevriende whiskykoppel Niek Ilse in Glasgow. Twee: een aantal interviews inblikken met mensen uit de whiskyindustrie. Drie: een speciale fles oppikken bij mijn favoriete distilleerderij.

We zullen de incheckprocedure in Amsterdam, bij KLM, kort omschrijven. Horrible! De elektronische check-in deed het niet, dus moesten we naar de balie. Daar werkte het systeem ook al niet en diende de betrekkelijk onvriendelijke en ongeïnteresseerde dame alles met de hand in te voeren. We kregen nog een aparte rekening gepresenteerd voor de bagage die we dan aan een andere balie moesten betalen omdat ook onze credit card niet kon gelezen worden op haar terminal. Het enige voordeel was dat we niet lang hoefden te wachten om in te schepen, nagenoeg iedereen was al aan boord. Enfin, snel vergeten en overschakelen op leuke herinneringen. En die zijn legio!

Na een zorgeloze en korte vlucht, konden we onze bagage meteen in de kamers zetten en een taxi richting Clydebank nemen. De staff van Auchentoshan stond ons al op te wachten. We kregen een heuse behind-the-scenes rondleiding door de Distillery Manager zelve, Alistair McDonald, die instructie gekregen had (naar eigen zeggen) om ons als VIP te beschouwen. Ah, de kracht van de Toshan Man.

En geloof het of niet, we kregen toch nog een paar plekjes te zien die we eerder niet waren tegengekomen. Maar meer kan ik er niet over zeggen. Of ik zou u moeten doden…

Tijdens de rondleiding schonk Wendy, de verantwoordelijke van het visitor center, een Three Wood en een 21 Year Old. Lekker! Maar we kregen ze niet voor niks! We moesten er voor werken. Nou, ja, werken. Ik kreeg de eer om een zak gist toe te voegen aan de washback. Alistair zag dat het goed was. ‘Mooie spreiding, Mark’, knipoogde hij. We maakten nog een praatje met de medewerkers (Colin bij de mash tun, Danny bij de stills). En ondertussen bleef Ilse maar foto’s maken.

Aangekomen in Warehouse No 3 kregen we de mogelijkheid om te proeven van de twee Bottle Your Own vaten die er liggen te rijpen. Een 17-jarige uit 1996 en 12-jarige uit 2001. Ze zijn beiden geweldig! We beloofden nadien zelf nog flesjes af te vullen, maar daar hadden we nu niet meteen de tijd voor, want onze hooggeëerde gasten waren aangekomen: Jeremy Stephens en zijn chef, de illustere Master Blender van MBD: Rachel Barrie.

Voor Niek en Ilse was het een blij weerzien, voor Sofie en mezelf was het een eerste kennismaking. Wat een toffe madam! Maar de tijd was beperkt. We waren hier tenslotte om een interview af te nemen voor het whiskyboek waar we nu al drie jaar aan werken. Het interview met Rachel overtrof alle verwachtingen. We mochten het bovendien op video registreren en duurde maar liefst 26 minuten. En geloof me, Rachel heeft zeer interessante dingen te zeggen. Maar wat precies houden we natuurlijk nog even geheim.

Nadat de plichtplegingen voorbij waren kwamen Rachel en Jeremy aandraven met een doosje, dat de originele reden was om af te zakken naar Glasgow. In de doos, zeer veilig verpakt, zat fles 100 van de 171 van de Auchentoshan 50 Year Old 1957! Yep, Niek en ik hebben samen deze fles aangeschaft. En over iets meer dan een jaartje zal ik Niek’s deel helemaal terugbetaald hebben en is de fles officieel de hoofdvogel van de Toshan Man Collection. Bedankt, Niek!

We hadden graag nog veel langer in de Blender’s Room blijven hangen, natuurlijk, maar de klok tikte onverbiddelijk door en het was hoog tijd om af te zakken naar Wishaw voor een heerlijke whiskylunch in het Artisan Restaurant van Derek Mather. Een geweldig adresje, ook al ligt het zo’n 30 minuten buiten de stad. Aanrader! Maar daarover meer in het tweede deel van dit reisverslag.

(voor meer foto’s, bezoek mijn Facebook-pagina!)

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post2435

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=2442

Littlemill 25 Year Old 1988 Malts of Scotland

Reisverslag Glasgow (deel 1 van 4)

ReizenGeplaatst door Mark Dermul do, februari 20, 2014 07:26:11

Het was al weer veel te lang geleden (van juni 2011) dat ik in Schotland geweest was, dus ik keek enorm uit naar het Valentijnsweekend waarin ik met Dearly Beloved zou afzakken naar Glasgow. De reden was drievoudig. Eén: gezellig weekend met het vrouwtje en ons bevriende whiskykoppel Niek Ilse in Glasgow. Twee: een aantal interviews inblikken met mensen uit de whiskyindustrie. Drie: een speciale fles oppikken bij mijn favoriete distilleerderij.

We zullen de incheckprocedure in Amsterdam, bij KLM, kort omschrijven. Horrible! De elektronische check-in deed het niet, dus moesten we naar de balie. Daar werkte het systeem ook al niet en diende de betrekkelijk onvriendelijke en ongeïnteresseerde dame alles met de hand in te voeren. We kregen nog een aparte rekening gepresenteerd voor de bagage die we dan aan een andere balie moesten betalen omdat ook onze credit card niet kon gelezen worden op haar terminal. Het enige voordeel was dat we niet lang hoefden te wachten om in te schepen, nagenoeg iedereen was al aan boord. Enfin, snel vergeten en overschakelen op leuke herinneringen. En die zijn legio!

Na een zorgeloze en korte vlucht, konden we onze bagage meteen in de kamers zetten en een taxi richting Clydebank nemen. De staff van Auchentoshan stond ons al op te wachten. We kregen een heuse behind-the-scenes rondleiding door de Distillery Manager zelve, Alistair McDonald, die instructie gekregen had (naar eigen zeggen) om ons als VIP te beschouwen. Ah, de kracht van de Toshan Man.

En geloof het of niet, we kregen toch nog een paar plekjes te zien die we eerder niet waren tegengekomen. Maar meer kan ik er niet over zeggen. Of ik zou u moeten doden…

Tijdens de rondleiding schonk Wendy, de verantwoordelijke van het visitor center, een Three Wood en een 21 Year Old. Lekker! Maar we kregen ze niet voor niks! We moesten er voor werken. Nou, ja, werken. Ik kreeg de eer om een zak gist toe te voegen aan de washback. Alistair zag dat het goed was. ‘Mooie spreiding, Mark’, knipoogde hij. We maakten nog een praatje met de medewerkers (Colin bij de mash tun, Danny bij de stills). En ondertussen bleef Ilse maar foto’s maken.

Aangekomen in Warehouse No 3 kregen we de mogelijkheid om te proeven van de twee Bottle Your Own vaten die er liggen te rijpen. Een 17-jarige uit 1996 en 12-jarige uit 2001. Ze zijn beiden geweldig! We beloofden nadien zelf nog flesjes af te vullen, maar daar hadden we nu niet meteen de tijd voor, want onze hooggeëerde gasten waren aangekomen: Jeremy Stephens en zijn chef, de illustere Master Blender van MBD: Rachel Barrie.

Voor Niek en Ilse was het een blij weerzien, voor Sofie en mezelf was het een eerste kennismaking. Wat een toffe madam! Maar de tijd was beperkt. We waren hier tenslotte om een interview af te nemen voor het whiskyboek waar we nu al drie jaar aan werken. Het interview met Rachel overtrof alle verwachtingen. We mochten het bovendien op video registreren en duurde maar liefst 26 minuten. En geloof me, Rachel heeft zeer interessante dingen te zeggen. Maar wat precies houden we natuurlijk nog even geheim.

Nadat de plichtplegingen voorbij waren kwamen Rachel en Jeremy aandraven met een doosje, dat de originele reden was om af te zakken naar Glasgow. In de doos, zeer veilig verpakt, zat fles 100 van de 171 van de Auchentoshan 50 Year Old 1957! Yep, Niek en ik hebben samen deze fles aangeschaft. En over iets meer dan een jaartje zal ik Niek’s deel helemaal terugbetaald hebben en is de fles officieel de hoofdvogel van de Toshan Man Collection. Bedankt, Niek!

We hadden graag nog veel langer in de Blender’s Room blijven hangen, natuurlijk, maar de klok tikte onverbiddelijk door en het was hoog tijd om af te zakken naar Wishaw voor een heerlijke whiskylunch in het Artisan Restaurant van Derek Mather. Een geweldig adresje, ook al ligt het zo’n 30 minuten buiten de stad. Aanrader! Maar daarover meer in het tweede deel van dit reisverslag.

(voor meer foto’s, bezoek mijn Facebook-pagina!)

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post2435

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=2441

Linlithgow 28 Year Old 1982 The Ultimate

Reisverslag Glasgow (deel 1 van 4)

ReizenGeplaatst door Mark Dermul do, februari 20, 2014 07:26:11

Het was al weer veel te lang geleden (van juni 2011) dat ik in Schotland geweest was, dus ik keek enorm uit naar het Valentijnsweekend waarin ik met Dearly Beloved zou afzakken naar Glasgow. De reden was drievoudig. Eén: gezellig weekend met het vrouwtje en ons bevriende whiskykoppel Niek Ilse in Glasgow. Twee: een aantal interviews inblikken met mensen uit de whiskyindustrie. Drie: een speciale fles oppikken bij mijn favoriete distilleerderij.

We zullen de incheckprocedure in Amsterdam, bij KLM, kort omschrijven. Horrible! De elektronische check-in deed het niet, dus moesten we naar de balie. Daar werkte het systeem ook al niet en diende de betrekkelijk onvriendelijke en ongeïnteresseerde dame alles met de hand in te voeren. We kregen nog een aparte rekening gepresenteerd voor de bagage die we dan aan een andere balie moesten betalen omdat ook onze credit card niet kon gelezen worden op haar terminal. Het enige voordeel was dat we niet lang hoefden te wachten om in te schepen, nagenoeg iedereen was al aan boord. Enfin, snel vergeten en overschakelen op leuke herinneringen. En die zijn legio!

Na een zorgeloze en korte vlucht, konden we onze bagage meteen in de kamers zetten en een taxi richting Clydebank nemen. De staff van Auchentoshan stond ons al op te wachten. We kregen een heuse behind-the-scenes rondleiding door de Distillery Manager zelve, Alistair McDonald, die instructie gekregen had (naar eigen zeggen) om ons als VIP te beschouwen. Ah, de kracht van de Toshan Man.

En geloof het of niet, we kregen toch nog een paar plekjes te zien die we eerder niet waren tegengekomen. Maar meer kan ik er niet over zeggen. Of ik zou u moeten doden…

Tijdens de rondleiding schonk Wendy, de verantwoordelijke van het visitor center, een Three Wood en een 21 Year Old. Lekker! Maar we kregen ze niet voor niks! We moesten er voor werken. Nou, ja, werken. Ik kreeg de eer om een zak gist toe te voegen aan de washback. Alistair zag dat het goed was. ‘Mooie spreiding, Mark’, knipoogde hij. We maakten nog een praatje met de medewerkers (Colin bij de mash tun, Danny bij de stills). En ondertussen bleef Ilse maar foto’s maken.

Aangekomen in Warehouse No 3 kregen we de mogelijkheid om te proeven van de twee Bottle Your Own vaten die er liggen te rijpen. Een 17-jarige uit 1996 en 12-jarige uit 2001. Ze zijn beiden geweldig! We beloofden nadien zelf nog flesjes af te vullen, maar daar hadden we nu niet meteen de tijd voor, want onze hooggeëerde gasten waren aangekomen: Jeremy Stephens en zijn chef, de illustere Master Blender van MBD: Rachel Barrie.

Voor Niek en Ilse was het een blij weerzien, voor Sofie en mezelf was het een eerste kennismaking. Wat een toffe madam! Maar de tijd was beperkt. We waren hier tenslotte om een interview af te nemen voor het whiskyboek waar we nu al drie jaar aan werken. Het interview met Rachel overtrof alle verwachtingen. We mochten het bovendien op video registreren en duurde maar liefst 26 minuten. En geloof me, Rachel heeft zeer interessante dingen te zeggen. Maar wat precies houden we natuurlijk nog even geheim.

Nadat de plichtplegingen voorbij waren kwamen Rachel en Jeremy aandraven met een doosje, dat de originele reden was om af te zakken naar Glasgow. In de doos, zeer veilig verpakt, zat fles 100 van de 171 van de Auchentoshan 50 Year Old 1957! Yep, Niek en ik hebben samen deze fles aangeschaft. En over iets meer dan een jaartje zal ik Niek’s deel helemaal terugbetaald hebben en is de fles officieel de hoofdvogel van de Toshan Man Collection. Bedankt, Niek!

We hadden graag nog veel langer in de Blender’s Room blijven hangen, natuurlijk, maar de klok tikte onverbiddelijk door en het was hoog tijd om af te zakken naar Wishaw voor een heerlijke whiskylunch in het Artisan Restaurant van Derek Mather. Een geweldig adresje, ook al ligt het zo’n 30 minuten buiten de stad. Aanrader! Maar daarover meer in het tweede deel van dit reisverslag.

(voor meer foto’s, bezoek mijn Facebook-pagina!)

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post2435

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=2439

Bladnoch 20 Year Old 1992 Malts of Scotland

Reisverslag Glasgow (deel 1 van 4)

ReizenGeplaatst door Mark Dermul do, februari 20, 2014 07:26:11

Het was al weer veel te lang geleden (van juni 2011) dat ik in Schotland geweest was, dus ik keek enorm uit naar het Valentijnsweekend waarin ik met Dearly Beloved zou afzakken naar Glasgow. De reden was drievoudig. Eén: gezellig weekend met het vrouwtje en ons bevriende whiskykoppel Niek Ilse in Glasgow. Twee: een aantal interviews inblikken met mensen uit de whiskyindustrie. Drie: een speciale fles oppikken bij mijn favoriete distilleerderij.

We zullen de incheckprocedure in Amsterdam, bij KLM, kort omschrijven. Horrible! De elektronische check-in deed het niet, dus moesten we naar de balie. Daar werkte het systeem ook al niet en diende de betrekkelijk onvriendelijke en ongeïnteresseerde dame alles met de hand in te voeren. We kregen nog een aparte rekening gepresenteerd voor de bagage die we dan aan een andere balie moesten betalen omdat ook onze credit card niet kon gelezen worden op haar terminal. Het enige voordeel was dat we niet lang hoefden te wachten om in te schepen, nagenoeg iedereen was al aan boord. Enfin, snel vergeten en overschakelen op leuke herinneringen. En die zijn legio!

Na een zorgeloze en korte vlucht, konden we onze bagage meteen in de kamers zetten en een taxi richting Clydebank nemen. De staff van Auchentoshan stond ons al op te wachten. We kregen een heuse behind-the-scenes rondleiding door de Distillery Manager zelve, Alistair McDonald, die instructie gekregen had (naar eigen zeggen) om ons als VIP te beschouwen. Ah, de kracht van de Toshan Man.

En geloof het of niet, we kregen toch nog een paar plekjes te zien die we eerder niet waren tegengekomen. Maar meer kan ik er niet over zeggen. Of ik zou u moeten doden…

Tijdens de rondleiding schonk Wendy, de verantwoordelijke van het visitor center, een Three Wood en een 21 Year Old. Lekker! Maar we kregen ze niet voor niks! We moesten er voor werken. Nou, ja, werken. Ik kreeg de eer om een zak gist toe te voegen aan de washback. Alistair zag dat het goed was. ‘Mooie spreiding, Mark’, knipoogde hij. We maakten nog een praatje met de medewerkers (Colin bij de mash tun, Danny bij de stills). En ondertussen bleef Ilse maar foto’s maken.

Aangekomen in Warehouse No 3 kregen we de mogelijkheid om te proeven van de twee Bottle Your Own vaten die er liggen te rijpen. Een 17-jarige uit 1996 en 12-jarige uit 2001. Ze zijn beiden geweldig! We beloofden nadien zelf nog flesjes af te vullen, maar daar hadden we nu niet meteen de tijd voor, want onze hooggeëerde gasten waren aangekomen: Jeremy Stephens en zijn chef, de illustere Master Blender van MBD: Rachel Barrie.

Voor Niek en Ilse was het een blij weerzien, voor Sofie en mezelf was het een eerste kennismaking. Wat een toffe madam! Maar de tijd was beperkt. We waren hier tenslotte om een interview af te nemen voor het whiskyboek waar we nu al drie jaar aan werken. Het interview met Rachel overtrof alle verwachtingen. We mochten het bovendien op video registreren en duurde maar liefst 26 minuten. En geloof me, Rachel heeft zeer interessante dingen te zeggen. Maar wat precies houden we natuurlijk nog even geheim.

Nadat de plichtplegingen voorbij waren kwamen Rachel en Jeremy aandraven met een doosje, dat de originele reden was om af te zakken naar Glasgow. In de doos, zeer veilig verpakt, zat fles 100 van de 171 van de Auchentoshan 50 Year Old 1957! Yep, Niek en ik hebben samen deze fles aangeschaft. En over iets meer dan een jaartje zal ik Niek’s deel helemaal terugbetaald hebben en is de fles officieel de hoofdvogel van de Toshan Man Collection. Bedankt, Niek!

We hadden graag nog veel langer in de Blender’s Room blijven hangen, natuurlijk, maar de klok tikte onverbiddelijk door en het was hoog tijd om af te zakken naar Wishaw voor een heerlijke whiskylunch in het Artisan Restaurant van Derek Mather. Een geweldig adresje, ook al ligt het zo’n 30 minuten buiten de stad. Aanrader! Maar daarover meer in het tweede deel van dit reisverslag.

(voor meer foto’s, bezoek mijn Facebook-pagina!)

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post2435

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=2440

Reisverslag Glasgow (deel 4 van 4)

Reisverslag Glasgow (deel 1 van 4)

ReizenGeplaatst door Mark Dermul do, februari 20, 2014 07:26:11

Het was al weer veel te lang geleden (van juni 2011) dat ik in Schotland geweest was, dus ik keek enorm uit naar het Valentijnsweekend waarin ik met Dearly Beloved zou afzakken naar Glasgow. De reden was drievoudig. Eén: gezellig weekend met het vrouwtje en ons bevriende whiskykoppel Niek Ilse in Glasgow. Twee: een aantal interviews inblikken met mensen uit de whiskyindustrie. Drie: een speciale fles oppikken bij mijn favoriete distilleerderij.

We zullen de incheckprocedure in Amsterdam, bij KLM, kort omschrijven. Horrible! De elektronische check-in deed het niet, dus moesten we naar de balie. Daar werkte het systeem ook al niet en diende de betrekkelijk onvriendelijke en ongeïnteresseerde dame alles met de hand in te voeren. We kregen nog een aparte rekening gepresenteerd voor de bagage die we dan aan een andere balie moesten betalen omdat ook onze credit card niet kon gelezen worden op haar terminal. Het enige voordeel was dat we niet lang hoefden te wachten om in te schepen, nagenoeg iedereen was al aan boord. Enfin, snel vergeten en overschakelen op leuke herinneringen. En die zijn legio!

Na een zorgeloze en korte vlucht, konden we onze bagage meteen in de kamers zetten en een taxi richting Clydebank nemen. De staff van Auchentoshan stond ons al op te wachten. We kregen een heuse behind-the-scenes rondleiding door de Distillery Manager zelve, Alistair McDonald, die instructie gekregen had (naar eigen zeggen) om ons als VIP te beschouwen. Ah, de kracht van de Toshan Man.

En geloof het of niet, we kregen toch nog een paar plekjes te zien die we eerder niet waren tegengekomen. Maar meer kan ik er niet over zeggen. Of ik zou u moeten doden…

Tijdens de rondleiding schonk Wendy, de verantwoordelijke van het visitor center, een Three Wood en een 21 Year Old. Lekker! Maar we kregen ze niet voor niks! We moesten er voor werken. Nou, ja, werken. Ik kreeg de eer om een zak gist toe te voegen aan de washback. Alistair zag dat het goed was. ‘Mooie spreiding, Mark’, knipoogde hij. We maakten nog een praatje met de medewerkers (Colin bij de mash tun, Danny bij de stills). En ondertussen bleef Ilse maar foto’s maken.

Aangekomen in Warehouse No 3 kregen we de mogelijkheid om te proeven van de twee Bottle Your Own vaten die er liggen te rijpen. Een 17-jarige uit 1996 en 12-jarige uit 2001. Ze zijn beiden geweldig! We beloofden nadien zelf nog flesjes af te vullen, maar daar hadden we nu niet meteen de tijd voor, want onze hooggeëerde gasten waren aangekomen: Jeremy Stephens en zijn chef, de illustere Master Blender van MBD: Rachel Barrie.

Voor Niek en Ilse was het een blij weerzien, voor Sofie en mezelf was het een eerste kennismaking. Wat een toffe madam! Maar de tijd was beperkt. We waren hier tenslotte om een interview af te nemen voor het whiskyboek waar we nu al drie jaar aan werken. Het interview met Rachel overtrof alle verwachtingen. We mochten het bovendien op video registreren en duurde maar liefst 26 minuten. En geloof me, Rachel heeft zeer interessante dingen te zeggen. Maar wat precies houden we natuurlijk nog even geheim.

Nadat de plichtplegingen voorbij waren kwamen Rachel en Jeremy aandraven met een doosje, dat de originele reden was om af te zakken naar Glasgow. In de doos, zeer veilig verpakt, zat fles 100 van de 171 van de Auchentoshan 50 Year Old 1957! Yep, Niek en ik hebben samen deze fles aangeschaft. En over iets meer dan een jaartje zal ik Niek’s deel helemaal terugbetaald hebben en is de fles officieel de hoofdvogel van de Toshan Man Collection. Bedankt, Niek!

We hadden graag nog veel langer in de Blender’s Room blijven hangen, natuurlijk, maar de klok tikte onverbiddelijk door en het was hoog tijd om af te zakken naar Wishaw voor een heerlijke whiskylunch in het Artisan Restaurant van Derek Mather. Een geweldig adresje, ook al ligt het zo’n 30 minuten buiten de stad. Aanrader! Maar daarover meer in het tweede deel van dit reisverslag.

(voor meer foto’s, bezoek mijn Facebook-pagina!)

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post2435

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=2438

Reisverslag Glasgow (deel 2 van 4)

Reisverslag Glasgow (deel 1 van 4)

ReizenGeplaatst door Mark Dermul do, februari 20, 2014 07:26:11

Het was al weer veel te lang geleden (van juni 2011) dat ik in Schotland geweest was, dus ik keek enorm uit naar het Valentijnsweekend waarin ik met Dearly Beloved zou afzakken naar Glasgow. De reden was drievoudig. Eén: gezellig weekend met het vrouwtje en ons bevriende whiskykoppel Niek Ilse in Glasgow. Twee: een aantal interviews inblikken met mensen uit de whiskyindustrie. Drie: een speciale fles oppikken bij mijn favoriete distilleerderij.

We zullen de incheckprocedure in Amsterdam, bij KLM, kort omschrijven. Horrible! De elektronische check-in deed het niet, dus moesten we naar de balie. Daar werkte het systeem ook al niet en diende de betrekkelijk onvriendelijke en ongeïnteresseerde dame alles met de hand in te voeren. We kregen nog een aparte rekening gepresenteerd voor de bagage die we dan aan een andere balie moesten betalen omdat ook onze credit card niet kon gelezen worden op haar terminal. Het enige voordeel was dat we niet lang hoefden te wachten om in te schepen, nagenoeg iedereen was al aan boord. Enfin, snel vergeten en overschakelen op leuke herinneringen. En die zijn legio!

Na een zorgeloze en korte vlucht, konden we onze bagage meteen in de kamers zetten en een taxi richting Clydebank nemen. De staff van Auchentoshan stond ons al op te wachten. We kregen een heuse behind-the-scenes rondleiding door de Distillery Manager zelve, Alistair McDonald, die instructie gekregen had (naar eigen zeggen) om ons als VIP te beschouwen. Ah, de kracht van de Toshan Man.

En geloof het of niet, we kregen toch nog een paar plekjes te zien die we eerder niet waren tegengekomen. Maar meer kan ik er niet over zeggen. Of ik zou u moeten doden…

Tijdens de rondleiding schonk Wendy, de verantwoordelijke van het visitor center, een Three Wood en een 21 Year Old. Lekker! Maar we kregen ze niet voor niks! We moesten er voor werken. Nou, ja, werken. Ik kreeg de eer om een zak gist toe te voegen aan de washback. Alistair zag dat het goed was. ‘Mooie spreiding, Mark’, knipoogde hij. We maakten nog een praatje met de medewerkers (Colin bij de mash tun, Danny bij de stills). En ondertussen bleef Ilse maar foto’s maken.

Aangekomen in Warehouse No 3 kregen we de mogelijkheid om te proeven van de twee Bottle Your Own vaten die er liggen te rijpen. Een 17-jarige uit 1996 en 12-jarige uit 2001. Ze zijn beiden geweldig! We beloofden nadien zelf nog flesjes af te vullen, maar daar hadden we nu niet meteen de tijd voor, want onze hooggeëerde gasten waren aangekomen: Jeremy Stephens en zijn chef, de illustere Master Blender van MBD: Rachel Barrie.

Voor Niek en Ilse was het een blij weerzien, voor Sofie en mezelf was het een eerste kennismaking. Wat een toffe madam! Maar de tijd was beperkt. We waren hier tenslotte om een interview af te nemen voor het whiskyboek waar we nu al drie jaar aan werken. Het interview met Rachel overtrof alle verwachtingen. We mochten het bovendien op video registreren en duurde maar liefst 26 minuten. En geloof me, Rachel heeft zeer interessante dingen te zeggen. Maar wat precies houden we natuurlijk nog even geheim.

Nadat de plichtplegingen voorbij waren kwamen Rachel en Jeremy aandraven met een doosje, dat de originele reden was om af te zakken naar Glasgow. In de doos, zeer veilig verpakt, zat fles 100 van de 171 van de Auchentoshan 50 Year Old 1957! Yep, Niek en ik hebben samen deze fles aangeschaft. En over iets meer dan een jaartje zal ik Niek’s deel helemaal terugbetaald hebben en is de fles officieel de hoofdvogel van de Toshan Man Collection. Bedankt, Niek!

We hadden graag nog veel langer in de Blender’s Room blijven hangen, natuurlijk, maar de klok tikte onverbiddelijk door en het was hoog tijd om af te zakken naar Wishaw voor een heerlijke whiskylunch in het Artisan Restaurant van Derek Mather. Een geweldig adresje, ook al ligt het zo’n 30 minuten buiten de stad. Aanrader! Maar daarover meer in het tweede deel van dit reisverslag.

(voor meer foto’s, bezoek mijn Facebook-pagina!)

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post2435

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=2436

Reisverslag Glasgow (deel 3 van 4)

Reisverslag Glasgow (deel 1 van 4)

ReizenGeplaatst door Mark Dermul do, februari 20, 2014 07:26:11

Het was al weer veel te lang geleden (van juni 2011) dat ik in Schotland geweest was, dus ik keek enorm uit naar het Valentijnsweekend waarin ik met Dearly Beloved zou afzakken naar Glasgow. De reden was drievoudig. Eén: gezellig weekend met het vrouwtje en ons bevriende whiskykoppel Niek Ilse in Glasgow. Twee: een aantal interviews inblikken met mensen uit de whiskyindustrie. Drie: een speciale fles oppikken bij mijn favoriete distilleerderij.

We zullen de incheckprocedure in Amsterdam, bij KLM, kort omschrijven. Horrible! De elektronische check-in deed het niet, dus moesten we naar de balie. Daar werkte het systeem ook al niet en diende de betrekkelijk onvriendelijke en ongeïnteresseerde dame alles met de hand in te voeren. We kregen nog een aparte rekening gepresenteerd voor de bagage die we dan aan een andere balie moesten betalen omdat ook onze credit card niet kon gelezen worden op haar terminal. Het enige voordeel was dat we niet lang hoefden te wachten om in te schepen, nagenoeg iedereen was al aan boord. Enfin, snel vergeten en overschakelen op leuke herinneringen. En die zijn legio!

Na een zorgeloze en korte vlucht, konden we onze bagage meteen in de kamers zetten en een taxi richting Clydebank nemen. De staff van Auchentoshan stond ons al op te wachten. We kregen een heuse behind-the-scenes rondleiding door de Distillery Manager zelve, Alistair McDonald, die instructie gekregen had (naar eigen zeggen) om ons als VIP te beschouwen. Ah, de kracht van de Toshan Man.

En geloof het of niet, we kregen toch nog een paar plekjes te zien die we eerder niet waren tegengekomen. Maar meer kan ik er niet over zeggen. Of ik zou u moeten doden…

Tijdens de rondleiding schonk Wendy, de verantwoordelijke van het visitor center, een Three Wood en een 21 Year Old. Lekker! Maar we kregen ze niet voor niks! We moesten er voor werken. Nou, ja, werken. Ik kreeg de eer om een zak gist toe te voegen aan de washback. Alistair zag dat het goed was. ‘Mooie spreiding, Mark’, knipoogde hij. We maakten nog een praatje met de medewerkers (Colin bij de mash tun, Danny bij de stills). En ondertussen bleef Ilse maar foto’s maken.

Aangekomen in Warehouse No 3 kregen we de mogelijkheid om te proeven van de twee Bottle Your Own vaten die er liggen te rijpen. Een 17-jarige uit 1996 en 12-jarige uit 2001. Ze zijn beiden geweldig! We beloofden nadien zelf nog flesjes af te vullen, maar daar hadden we nu niet meteen de tijd voor, want onze hooggeëerde gasten waren aangekomen: Jeremy Stephens en zijn chef, de illustere Master Blender van MBD: Rachel Barrie.

Voor Niek en Ilse was het een blij weerzien, voor Sofie en mezelf was het een eerste kennismaking. Wat een toffe madam! Maar de tijd was beperkt. We waren hier tenslotte om een interview af te nemen voor het whiskyboek waar we nu al drie jaar aan werken. Het interview met Rachel overtrof alle verwachtingen. We mochten het bovendien op video registreren en duurde maar liefst 26 minuten. En geloof me, Rachel heeft zeer interessante dingen te zeggen. Maar wat precies houden we natuurlijk nog even geheim.

Nadat de plichtplegingen voorbij waren kwamen Rachel en Jeremy aandraven met een doosje, dat de originele reden was om af te zakken naar Glasgow. In de doos, zeer veilig verpakt, zat fles 100 van de 171 van de Auchentoshan 50 Year Old 1957! Yep, Niek en ik hebben samen deze fles aangeschaft. En over iets meer dan een jaartje zal ik Niek’s deel helemaal terugbetaald hebben en is de fles officieel de hoofdvogel van de Toshan Man Collection. Bedankt, Niek!

We hadden graag nog veel langer in de Blender’s Room blijven hangen, natuurlijk, maar de klok tikte onverbiddelijk door en het was hoog tijd om af te zakken naar Wishaw voor een heerlijke whiskylunch in het Artisan Restaurant van Derek Mather. Een geweldig adresje, ook al ligt het zo’n 30 minuten buiten de stad. Aanrader! Maar daarover meer in het tweede deel van dit reisverslag.

(voor meer foto’s, bezoek mijn Facebook-pagina!)

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post2435

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=2437