Mark’s Whisky Ramblings 176: Invergordon 29 Year Old 1988 for MMM

Glen Grant Collection – Tasting Notes

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, september 09, 2017 08:30:09

Zoals
gisteren beloofd, deel ik graag met u mijn tasting notes van de zopas
aangekondigde Glen Grant Collection
van Gordon Macphail, die zes flessen bevat van 1950 tot en met 1955.

Dus…
sit back and relax en neem er even uw
tijd voor. De malts zijn het meer dan waard.

Glen
Grant 1950 (57 years old, bottled 2007), Gordon Macphail ‘Glen Grant
Collection’, hogshead #853 Sherry butt #2734, 668 bts – 40%

Neus: Heerlijk
zoete neus op rood en geel fruit, maar ook gebakken appels. Doet wat aan
Madeira denken. Erg rond en rijk. Hint van chocolade met een tikkeltje kruiden.

Smaak: Hij is
olieachtig, lekker mondvullend, en offreert naast het fruit nu ook wat getoaste
eik. De appels zijn nu moes en er zit flink wat kaneel doorheen. Gele pruimen,
abrikozen en warme kruiden. Zalig spoortje woodsmoke, wat hem echt een geweldig
old school karakter geeft. Dat is hij
natuurlijk ook gewoon!

: In de
middellange afdronk is het vooral die woodsmoke die met de pluimen gaat lopen.

Commentaar: Mijn God,
wat een geweldige Glen Grant. 1950… officieel de oudste – qua vintage
– die ik al aan de lippen zette. Niet minder dan 57 jaar gerijpt. Al tien jaar
op fles. Liquid history. Wat een
voorrecht. En hij duikelt meteen mijn persoonlijke top tien binnen! Bij La
Maison du Whisky betaal je hier al gauw 4200 EUR voor! Maar echt waar, niet normaal lekker.

93/100

Glen Grant 1951 (61 years old, bottled 2013), Gordon
Macphail ‘Glen Grant Collection’, Refill Sherry butt #2760 First fill
Sherry butt #3202, 358 bts – 40%

Neus: OMG! De
neus is sexy, rond, succulent en simpelweg out
of this world
! Bijenwas, perzik, mango, apfelstrudel, geroosterde
amandelnoten… maar zo helder, allemaal, het is verbazingwekkend.

Smaak: Op smaak
is hij net iets minder fruitig, maar wel erg old school met flink wat kruiden (peper en kaneel) en een heerlijk,
maar wel dominant, streepje woodsmoke. Alsof ik van een fruitcocktail geniet
bij de open haard. Walnoten komen opzetten, terwijl iets van donkere chocolade
op de achtergrond verschijnt. Het fruit wordt stilaan gekonfijt. Hint van Turks
Fruit. Zalig met grote Z.

Finish: Lange
finish op meer appelgebak en chocolade.

Commentaar: De neus
alleen al is echt de max! Dit is – qua rijping – de oudste whisky die ik ooit
al proefde. 61 jaar! En dan zo lekker zijn. Tja, ik ben even met verstomming
geslagen. Hier wordt ik stil van. Laatst gezien voor zo’n 2600 EUR.

91/100

Glen Grant 1952 (59 years old, bottled 2012), Gordon
Macphail ‘Glen Grant Collection’, First fill Sherry butt First fill
Sherry hogshead First fill American hogshead #1471 Refill Sherry
hogshead #3245, 665 bts – 40%

Neus: Hij is
verrassend fris en helder met enerzijds lichte sherrytoetsen in de vorm van
sultanas en Reine Claude pruimen, maar anderzijds ook wat verse kokos en wit
fruit. Er zit iets van hars in, maar het werkt perfect. Vers geboende parket,
iets van tijm en vers afgereden gras. Doe daar nog wat overrijpe banaan bij en
je hebt een quasi perfecte neus.

Smaak: Op smaak
mocht hij wat mij betreft wat meer body hebben. Dit is wat aan de lichte kant.
Dat neemt niet weg dat het qua smaak meer dan goed zit. Een handjevol noten,
butterscotch en iets wat me aan de betere Cognac doet denken. Enkele aardse
toetsen en wat woodsmoke geven hem weer dat old
school
tintje dat ik zo erg kan appreciëren bij oudere Glen Grant.

Finish: De
afdronk is middellang met hints van wit fruit, vanille en allspice.

Commentaar: Het
beste wat twee types vaten te bieden hebben, me dunkt. Reken op een kleine 2400
EUR. Destijds bekroond door Jim Murray… één van de weinige keren dat Jim en
ik het met elkaar eens zijn. Deze Glen Grant mag je gerust
Glen Grand noemen!

90/100

Glen Grant 1953 (60 year old, bottled 2013), Gordon
Macphail ‘Glen Grant Collection’, Refill Sherry butt #598-599
Refill Sherry hogshead #1105, 517 bts – 40%

Neus: Hola!
Alweer zo’n geweldig fruitige neus op sappige, tropische vruchten als ananas en
appelsienmarmelade, hints van noten, bijenwas, marsepein, overrijpe bananen,
vers geperst appelsiensap, sap van pijnbomen en appelmoes. Succulent is zelfs
een understatement. Doe daar gerust nog vanille en een hint van cacao bij. En
niet te vergeten: een beetje menthol. Dit is – om het met een Engels woord te zeggen
flabbergasting!

Smaak: Mooie
body, prima kruidigheid, maar het is het fruitige karakter dat deze ook op
de tong absoluut geweldig maakt. Al het fruit van de neus en meer, opgehemeld
met een pittige toets van gember en witte peper. Woodsmoke ontbreekt ook hier
niet, waardoor hij erg lijkt op de 1950, maar net iets helderder uit de hoek
komt.

Finish: De finish is
lang, fruitig met de nadruk op sappige appelsienen.

Commentaar: Man,
man, man… hier zijn geen woorden voor. Alweer eentje in mijn top tien! Wat een feest! Helaas wel 2.400 EUR.

93/100

Glen Grant 1954 (59 years old, bottled 2014), Gordon
Macphail ‘Glen Grant Collection’, First fill Sherry butt #1822, 610 bts –
40%

Neus: Deze
neus is niet normaal. Allerhande vruchten met rozijnen op kop, gevolgd door
aardbeien en frambozen, cantaloupe, gefermenteerd appelsap en tamme kastanjes. Jute, kamfer, een oude lederen fauteuil, sigarenkistje… Wat een
complexiteit. Wat een diepgang!

Smaak: Prima
body. Mondvullend. En dan komt het… een explosie van donker fruit met zowel
gedroogde dadels als verse vijgen, zwarte thee maar ook Colombiaanse koffie,
origine chocolade met een cacaogehalte boven de 90% waar niets zoets meer aan
is, iets van menthol en pruimtabak… Gesuikerde schil van appelsien, gestoofde
aardbeien… En er zit wat eikenhout in. Ja, een hint van tannine, maar het is
een verrijking. Dit is… dit is… goh,dit is on-ge-loof-lijk!

Finish: De
finish is middellang op aardse tonen en nog meer zwarte chocolade.

Commentaar: Ongehoord
lekker! Dit is een prijsbeest dat een zilveren medaille kreeg van de Malt
Maniacs, goud op de International Spirits Challenge in 2017 en Double Gold op
de San Fransisco World Spirits Competition in 2017. Ik kijk er niet van op. Nog
te vinden voor zo’n 2.300 EUR. Dit moet dringend gaan stoppen of mijn
persoonlijke top tien gaat gedomineerd worden door oude Glen Grant.

93/100

Glen Grant 1955 (57 years old, bottled 2012), Gordon
Macphail ‘Glen Grant Collection’, First fill Sherry butt #833, 484 bts

Neus: Is het
al Kerstmis? Want daar doet deze neus me wel aan denken. Punch, Christmas cake,
een warm dessert met pruimen, appels en appelsien, rozijnen en een beetje munt.
Maar wel alles in het kwadraat! Zo’n geweldige fruitigheid, zeg. En met een
goeie espresso erbij. Een tikkeltje waxy.
En weer die woodsmoke. Dit is feestelijk lekker.

Smaak: Prima
body en mooi gekruid. Peper, kruidnagel, kaneel – wederom Kerstmis. Wat
moutsuikers gaan het fruit vooraf. Dat is één en al gesherried: rum-rozijnen,
pruimen, vijgen, dadel, you name it! Flink wat zeste van appelsien en een
handjevol noten.

Finish: De
finish is erg lang, erg kruidig en erg donkerzoet. En erg lekker.

Commentaar: Zou de
Kerstman deze onder mijn boom willen leggen alstublieft? Wat een whisky, zeg. Reken
op zo’n 1.500 tot 2.200 EUR. OK, dan zijn we meteen goed voor de komende tien
Kerstmissen…

92/100

Ja, 4 september zal
een dag zijn die ik mij nog lang ga heugen. Ik proefde 6 bijzonder mooie Glen
Grant malts, die stuk voor stuk 90+ in mijn boekje scoorden. Het zal erg
moeilijk, zo niet onmogelijk, zijn om zo’n feestje te herhalen.

Aan Gordon
Macphail zeg ik ‘hartelijk dank’ voor de mogelijkheid om deze uitzonderlijke
vintages te hebben mogen proeven. Liquid
history!

May the Malt be with you!

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3796

Article source: http://iloapp.whivie.be/blog/blog?Home&post=3797

Getagd , , , , . Bladwijzer de permalink.

Over Jimmy

Lid van de whiskyclub en een beetje een zelf knutselaar van deze website...

Reacties zijn gesloten.